"บะหมี่ซุปเปรี้ยวเผ็ด! เปรี้ยวแซ่บ เผ็ดร้อน รับรองกินหนึ่งชามอยากสองชาม! ชามละแปดอีแปะ!" ป้าหลี่ผูกผ้ากันเปื้อน ตะโกนเรียกลูกค้าเสียงดัง มือที่ช้อนเส้นก๋วยเตี๋ยวขยับรวดเร็วจนแทบมองไม่ทัน
พ่อค้าวัยกลางคนผู้มั่งคั่งสวมเสื้อคลุมยาวผ้าต่วนคนหนึ่งเบียดเข้ามาด้านหน้า โยนเศษเงินก้อนหนึ่งลงไปทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง "ไม่ต้องทอน เอาสิบชามเดี๋ยวนี้! เอาไปส่งที่รถม้าฝั่งโน้น!"
"ได้เลย! เชิญรับไป!"
มิใช่เพียงบะหมี่ซุปเปรี้ยวเผ็ดเท่านั้น แผงขายไก่ทอดกรอบ หมี่อบรสเด็ด และซาลาเปาไส้หมูที่อยู่ด้านข้างก็มีคนต่อแถวยาวเช่นกัน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งแผงขายซุปถั่วเขียวแช่เย็นและน้ำบ๊วยเปรี้ยว
ณ ปากอ่าวหลิงหนานที่ร้อนอบอ้าวเช่นนี้ น้ำบ๊วยเปรี้ยวสูตรใหม่ที่ใส่น้ำแข็ง เย็นชื่นใจ แก้ร้อนกระหายนั้น ช่างประหนึ่งน้ำทิพย์จากสวรรค์!
บรรดาสตรีจากตระกูลใหญ่โตที่ถูกความร้อนแผดเผาจนเหงื่อไหลไคลย้อย นั่งอยู่ในรถม้า ดื่มไปหนึ่งอึก แม้แต่กิริยาสำรวมก็ยังไม่อาจรักษาไว้ได้ รีบสั่งให้สาวใช้ยกเงินแท่งหนักสิบตำลึงเป็นแท่งๆ มาซื้อเครื่องดื่มเย็นจากแผงจนหมดเกลี้ยง
ชายชราโจวยืนอยู่หลังแผงลอย มองดูเงินแท่งและเหรียญทองแดงที่ไหลเข้าหีบเงินราวกับสายน้ำ ตื่นเต้นจนริมฝีปากสั่นระริก