เหตุที่หวังอิงโกรธถึงเพียงนี้ ยังเป็นเพราะนางนึกถึงบุตรเขยจากเมืองหย่งคังที่เคยถอนหมั้นหักหลังโจวตู้เจวียนอีกสาเหตุหนึ่ง
เรื่องนี้ย่อมไม่อาจเอ่ยกับหวังจื้อถังในตอนนี้ นางจึงระบายออกมาด้วยการต่อว่าที่บ่าวหญิงทั้งสองถูกกระทำเท่านั้น
ใช่แล้ว หวังเยี่ยนชิวและหวังซูเซี่ยเดิมหมั้นหมายไว้กับบุตรชายสองพี่น้องของตระกูลจวี่เหรินเช่นกัน
ทว่าร่างกายของหวังจื้อถังถูกพิษลมหนาวกัดกร่อนจนทรุดโทรม ไม่อาจทนสอบเคอจวี่ต่อได้ ฝ่ายนั้นจึงหาเหตุมาถอนหมั้น
เหตุผลที่อ้างคือเพื่อนบ้านเล่าว่าสองพี่น้องในวัยเยาว์ออกไปวิ่งเล่นข้างนอกเหมือนเด็กชาย เมื่อเทียบดวงชะตาแล้วเห็นว่าดวงแข็งกร้าวดุจบุรุษ เกรงจะส่งผลร้ายต่อครอบครัวสามี จึงขอถอนหมั้น
หวังจื้อถังและเฉินลิ่งซูต่างเป็นผู้ร่ำเรียน แม้โกรธแทบสิ้นสติ ก็ได้แต่ทำหน้ามืดตอบตกลง คำหนักหนาที่สุดที่หวังจื้อถังเอ่ยก็เพียงว่า "ไม่ปรารถนาร่วมพงศ์กับตระกูลที่เชื่อถือเรื่องภูตผีปิศาจ"
ทว่าข่าวนี้ส่งถึงหูหวังอิง ทำให้นางพาท่านน้ากับภรรยาของลุงใหญ่ทั้งสอง ไปด่าประจานหน้าบ้านตระกูลจวี่เหรินผู้นั้นตลอดวัน พร้อมกับปาเศษผักเน่าเสียหนึ่งชะลอมใส่
บัดนี้หวังจื้อถังกลับโทษว่าเป็นความผิดของเยี่ยนชิวและซูเซี่ย ยิ่งทำให้หวังอิงร้อนรุ่มขึ้นไปอีก