เป็นดังที่หวังอิงกล่าวไว้ก่อนหน้านั้นจริงแท้ สองด้านล้วนมีลวดลายแตกต่างกัน ไม่ปรากฏร่องรอยรอยเข็มเลยแม้แต่น้อย
โดยเฉพาะพัดผืนเล็กที่เสิ่นลิ่งซูเก็บรักษาไว้เป็นพิเศษ ด้ายที่ใช้ปักนั้นละเอียดยิ่ง สีสันสดใสงดงามมีประกายอร่าม
เสิ่นลิ่งซูลูบไล้อย่างทะนุถนอม "นี่คือของที่ข้าปักสมัยยังเป็นสาวอยู่ในเมืองหลวง ยามนั้นฐานะทางบ้านยังพอใช้ได้ ล้วนใช้ด้ายชั้นดีที่สุดในเมืองหลวง ด้านหน้ามีลายปลาคาร์พกระโดดข้ามประตูมังกร ด้านหลังเป็นเมฆมงคลและเกลียวคลื่น ความหมายเป็นศิริมงคลยิ่ง
ข้าเก็บไว้เป็นพิเศษจนถึงบัดนี้ เดิมทีคิดจะขาย แต่ที่เมืองหย่งคังขายไม่ได้ราคาสูง โรงปักผ้าที่รับซื้อก็กดราคานัก ข้ายังเสียดายไม่ยอมขายถูก จึงเก็บเอาไว้
คิดว่าค่อยรอให้ถึงวันหน้าเมื่อเยี่ยนชิวและซูเซี่ยได้หมั้นหมายใหม่อีกครั้ง จะนำไปขายเพื่อเพิ่มของสินสอดให้
พวกเจ้าลองนำชิ้นนี้ไปดูว่าได้หรือไม่ หากสามารถจัดหาด้ายและเข็มแบบเดียวกันให้ข้าได้ ข้ายังปักได้ดียิ่งกว่านี้อีก!"
หวังอิงรับไว้ด้วยความเคารพ "ได้ ข้าทราบแล้ว จะต้องเจรจาให้ได้ราคาที่ทำให้ท่านพึงพอใจเป็นแน่ หากเรื่องนี้สำเร็จ ต่อจากนั้นเราก็จะต้องร่วมมือกันระยะยาว อาจจะมีแบบลวดลายที่กำหนดมาบ้าง ท่านจะยินดีปักตามแบบที่ผู้อื่นให้มาหรือไม่?"
เสิ่นลิ่งซูพยักหน้ารัวราวกับตำข้าว "ย่อมเต็มใจอยู่แล้ว ทุกครั้งที่ข้ารับงานจากโรงปักผ้าในเมืองหย่งคัง ก็ล้วนเป็นแบบที่กำหนดไว้ มิใช่ข้าคุยโอ่ โดยพื้นฐานแล้ว ลวดลายส่วนใหญ่ข้าล้วนปักได้ทั้งหมด!"