เมื่อคิดตามนี้ต่อไป อันที่จริงแล้วมิใช่เพียงโสม ทว่าของดีใด ๆ ก็ล้วนนำออกมาโดยพลการมิได้
คาดว่าคงเป็นของดีที่สุดที่ร้านตัดเสื้อสำเร็จในเมืองถงฉินจะนำออกมาขายได้แล้ว
ระหว่างเดินทางไปตั้งแผงขายซาลาเปาในเมืองและไปบ้านท่านลุง โจวตู้เจวียนครุ่นคิดปัญหานี้ตลอด
ข้อสรุปสุดท้ายคือ ดูเหมือนยังต้องทำการค้าที่ติดดินมากขึ้น กระจายให้กว้าง ขายมากแต่กำไรน้อย
เศรษฐกิจแผงลอยอย่างแผงซาลาเปาก็ไม่เลว สามารถเปิดแผงอาหารว่างเช่นนี้เพิ่มได้หลายแห่ง มิใช่แค่ที่เดียว ที่ใดมีผู้คนมาก มีผู้คนสัญจรพลุกพล่าน ก็เปิดได้
นางคิดได้ราว ๆ นั้น กำลังตกผลึกในใจ พอดีถึงบ้านท่านลุง
ท่านลุงหวังจื้อถังอยู่ที่หมู่บ้านชิงซี ต้นตระกูลก็เคยร่ำรวย ทวดของท่านตาเคยเป็นเจ้าของที่ดินเล็ก ๆ มีนาดีถึงสี่สิบกว่าหมู่
มีเงินเหลือใช้บ้าง จึงคัดเลือกเด็กที่มีพรสวรรค์ด้านการเรียนที่สุดจากแต่ละรุ่น ส่งไปเล่าเรียนบ่มเพาะ หวังว่าจะสอบเคอจวี่ได้ เปลี่ยนฐานะวงศ์ตระกูล
แต่น่าเสียดาย สอบมาจนถึงรุ่นท่านตาจึงมีซิ่วไฉผู้หนึ่ง ท่านตาสอบได้ซิ่วไฉเมื่ออายุสามสิบ หลังจากนั้นสอบอีกหลายครั้งก็ยังสอบไม่ผ่าน
ตระกูลหวังผ่านการแบ่งสมบัติกันหลายชั่วรุ่น คนรุ่นหลังมีบุตรหลานน้อยลงเรื่อย ๆ ทรัพย์สมบัติของเจ้าของที่ดินเล็กแต่เดิม ตกมาถึงมือท่านตา เหลือเพียงยี่สิบกว่าหมู่
ท่านตาอ่านหนังสือสอบเคอจวี่ก็ขายนาดีไปไม่น้อย เมื่อถึงมือท่านลุง จึงเหลือเพียงนาแปดหมู่