"เทศกาลอาหาร? อาหารจากทั่วทุกสารทิศมารวมตัวกันเปิดแผง? หรือว่าผู้คนทั่วแคว้นล้วนโปรดปรานอาหารต่างกัน?" โจวตู้เจวียนเกิดความสนใจ
"ย่อมแตกต่างกันอยู่แล้วน่ะสิ ต้าหัวของเรากว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อมในแต่ละท้องถิ่นย่อมไม่เหมือนกัน สิ่งที่อุดมสมบูรณ์ก็ต่างกัน อาหารการกินและรสชาติที่โปรดปรานย่อมต้องแตกต่างกันออกไป ดังนั้นอาหารพื้นเมืองในแต่ละที่จึงไม่เหมือนกัน!"
โจวหน่วนอวี้กล่าวพลางน้ำลายแทบไหล นางโชคดีนักที่หาช่องจอดรถได้ จัดการจอดรถตู้เรียบร้อยแล้ว ก็รีบดึงโจวตู้เจวียนไปเดินเที่ยวเทศกาลอาหารทันที
นี่คือการเปิดโลกทัศน์ใหม่ของโจวตู้เจวียนครั้งแล้วครั้งเล่า!
ทั้งปิ้งย่างตงเป่ย เนื้อแกะย่างเสียบไม้ซินเจียง เต้าหู้เหม็นฉางซา เส้นหมี่เนื้อย่างยูนนาน เสี่ยวหลงเปาเซี่ยงไฮ้ ล้วนเป็นสิ่งที่โจวตู้เจวียนไม่เคยเห็นมาก่อน
ยังมีพวกที่ชวนประหลาดใจยิ่งขึ้นไปอีก เนื้อเสียบไม้ขนาดใหญ่เท่าแขนท่อนบน ราคาสิบห้าอีแปะต่อไม้ ห้าสิบอีแปะสี่ไม้ โจวหน่วนอวี้ซื้อทีเดียวสี่ไม้ แบ่งให้นางสองไม้ ทั้งสองคนต่างถือเนื้อเสียบไม้ชิ้นมหึมาในมือคนละไม้ พลางซู้ดปากร้อน พลางเดินเที่ยว
เอาเข้าจริงแล้ว ถึงแม้จะแยกไม่ออกว่าเนื้อเสียบไม้ชิ้นใหญ่นี้ทำมาจากเนื้ออะไร แต่ก็หาได้เป็นอุปสรรคต่อความเอร็ดอร่อยของมันไม่ กัดเข้าไปคำหนึ่งก็นุ่มนวลชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำเนื้อ ทั้งพริกป่นยังหอมนักหนา
โจวตู้เจวียนจึงไปต่อแถวซื้ออีกสี่ไม้ เพื่อนำกลับไปให้คนในบ้านได้ลิ้มลอง
กินเนื้อเสียบไม้หมดแล้วรู้สึกกระหาย โจวหน่วนอวี้หันหลังไปซื้อมะพร้าวลูกใหญ่มาสี่ลูกอีก เจาะเปลือกเปิดรูใหญ่แล้วสอดหลอดดูด เมื่อดื่มน้ำจนหมดก็ยังใช้ช้อนเหล็กตักเนื้อมะพร้าวด้านในกินได้อีกด้วย