โจวตู้เจวียนไม่รู้ว่าโจวหน่วนอวี้ค้นพบ "ความลับน้อย ๆ" ของนางตั้งนานแล้ว อีกทั้งไม่รู้ว่าโจวหน่วนอวี้รักนางอย่างอาทรถึงเพียงนี้ นางกลับถึงบ้านอีกครั้งพร้อมกับของที่ขนมาเต็มตรึม
ครั้นอยู่บนทุ่งหญ้า นางก็สัมผัสถึงความผิดปกติ มันดูกว้างใหญ่ขึ้นมาก
หากเป็นทุ่งหญ้าเมื่อก่อน การนำรถตู้คันมหึมาเข้ามาย่อมกินพื้นที่แน่นขนัด เบียดเสียดจนหายใจไม่ทั่วท้อง
แต่บัดนี้รถตู้จอดสง่าอยู่กลางทุ่งหญ้า นอกจากจะไม่เบียดเสียดแล้ว ยังห่างจากชั้นวางของที่จัดไว้ก่อนหน้านี้ระยะทางอีกมาก แม้เดินคู่ขนานกันสองคนก็มิใช่ปัญหา
โจวตู้เจวียนเร่งผละกลับสู่สวนหลังบ้าน เรียกหวังอิงมายังทุ่งหญ้าเพื่อตรวจตราร่วมกัน
เป็นดังคาด หวังอิงใช้เชือกแดงผูกเป็นเครื่องหมายตรงชั้นวางของไว้แต่แรก หมายจะดูเมื่อเวลาล่วงเลยว่ารอยเชือกแดงเคลื่อนคล้อยไปหรือไม่
ทว่าภายหลังภารกิจถาโถมเกินจนทั้งสองลืมเลือนสิ้น
ครั้นตรวจสอบในวันนี้ แน่แท้แล้ว ริมขอบที่เคยทำเครื่องหมายด้วยเชือกแดงกลับห่างจากชั้นวางของเพิ่มขึ้นเต็มสองก้าวระยะ
หวังอิงตามอารักขาโจวตู้เจวียนยามเข้ารับอรุณในทุ่งหญ้าทุกวัน อาศัยช่วงขณะนั้นประกอบกิจ อาทิ ห่อซาลาเปา ลอกป้ายอักษรและสิ่งแปลกปลอมจากของที่ซื้อจากยุคใหม่ให้สิ้นซากก่อนนำสู่แคว้นต้าอวี่ จัดเรียงชั้นวางของ เป็นต้น