ด้วยเหตุนี้ วันนี้โจวตู้เจวียนจึงถูกชักชวนให้หลงใหลในของสองสิ่ง สิ่งหนึ่งคือแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ อีกสิ่งคือรถตู้
นางสอบถามเฉินหมิงจูว่ารถตู้มีขายที่ใด จึงทราบว่าที่แท้การซื้อรถก็ต้องจดทะเบียนด้วยชื่อจริง ต้องติดทะเบียนรถ การติดทะเบียนต้องใช้ทะเบียนราษฎร์ และการขับรถบนถนนที่นี่ยังต้องมีใบอนุญาตขับขี่ด้วย
ดูท่าในยุคใหม่นี้ คงไม่มีทางขับรถบนถนนได้แล้ว
โจวตู้เจวียนขี่รถสามล้อที่บรรทุกของเต็มคันออกไป ถึงที่เปลี่ยวผู้คน ก็เก็บของในรถสามล้อเข้าสู่มิติลับโดยตรง
จึงขี่รถสามล้อกลับมาร้านค้าของสดจากป่าเขา บัดนี้เป็นเวลาเลยสี่โมงเย็นแล้ว โจวหน่วนอวี้กำลังเตรียมปิดร้านพอดี
โจวตู้เจวียนปรารถนารถตู้ยิ่งนัก ได้แต่ขอความช่วยเหลือจากโจวหน่วนอวี้
โจวตู้เจวียนเอ่ยอย่างเก้อเขินว่า “หน่วนอวี้เอ๋ย ข้าอยากซื้อรถตู้สักคัน แต่ข้าไม่มีทะเบียนราษฎร์ จะ... จะเหมือนกับที่เปิดร้านนี้ ใช้ชื่อของเจ้าไปซื้อสักคันได้หรือไม่ วางใจเถิด ข้าไม่มีทางขับมั่วซั่วแน่ จะขับแค่ในแถบบ้านเกิดของข้าเท่านั้น ที่แถบบ้านเกิดข้าไม่มีมือปราบอะไรนั่น ไม่มีใครควบคุมเรื่องเหล่านี้!”
โจวหน่วนอวี้เข้าใจโดยพลัน โลกของภูตน้อยแห่งขุนเขาจะมีมือปราบคอยควบคุมได้อย่างไรกัน ภูตน้อยได้ประจักษ์แก่เทคโนโลยีแห่งโลกปัจจุบัน อยากมีรถตู้สะดวกสบายสักคัน จะผิดอันใดเล่า?!
ช่างเป็นภูตน้อยผู้เรียบง่ายยิ่งนัก รถมากมายหาได้สนใจไม่ มีเงินแล้วกลับคิดซื้อเพียงรถตู้ที่ใช้งานได้จริงและธรรมดาที่สุด!
ยังไม่ทันที่โจวตู้เจวียนจะกังวลใจอยู่นาน โจวหน่วนอวี้ก็ตอบตกลงโดยพลัน “ได้สิ ไม่มีปัญหาเลย เอ๋ รอก่อน จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องใช้ชื่อของข้าซื้อ เรามีร้านนี้แล้วมิใช่หรือ?