หลังจากจัดการทั้งหมดนี้เสร็จก็เป็นเวลาเที่ยงกว่าเล็กน้อยของที่นี่แล้ว โจวตู้เจวียนไม่รั้งรออีกต่อไป กลับไปยังท้องทุ่งหญ้าทันที
นางกลับมาที่ลานหลังบ้านพร้อมกับหวังอิง
หวังอิงกินซาลาเปารองท้องในท้องทุ่งหญ้ามาแล้ว ส่วนโจวตู้เจวียนวุ่นวายมาทั้งเช้า หิวจนท้องร้องหนักหนา
วันนี้พวกนางกลับบ้านช้ากว่าปกติประมาณ 1 เค่อ
ดังนั้นแม้หวังอิงจะใช้ช่องโหว่ของเวลาในท้องทุ่งหญ้า อัตราไหลของเวลาควรเป็นยุคใหม่ 1 ชั่วยาม ราชวงศ์ต้าอวี๋ผ่านไปราว 5 นาที แต่เวลาของฝั่งราชวงศ์ต้าอวี๋ก็มิได้หยุดนิ่งโดยสิ้นเชิง
โจวจงซิ่นคาดเดาได้ว่าวันนี้โจวตู้เจวียนกลับช้า คงจะหิวแน่ จึงต้มบะหมี่กะทะหนึ่งไว้ก่อนล่วงหน้า ตักใส่ชามใบใหญ่ให้นาง
รู้ว่ามื้อนี้สำหรับลูกสาวถือเป็นอาหารเที่ยงแล้ว ยังเติมน้ำซุปหม้อไฟรสเผ็ดที่เหลือจากเมื่อคืนนี้เล็กน้อย ใส่เนื้อแกะม้วนแน่นกล่องเต็ม ไข่ดาวน้ำสองฟอง ผักกวางตุ้งอ่อนสดอีกหนึ่งต้น
"ว้าว ท่านพ่อดีกับข้ามากเลย ท่านรู้ว่าข้าอยากกินอะไร!" โจวตู้เจวียนรักของกินพวกนี้ยิ่งนัก
นางหิวจริงๆ ยกชามใบใหญ่แล้วก็เริ่มกินอย่างรวดเร็ว
เพิ่งกินไปไม่กี่คำ ก็มีเสียงเคาะประตูเป็นจังหวะดังมาจากหน้าประตู เป็นหลิวไป๋มาแล้ว
เขาถือว่าตนเองเป็นผู้คุ้มกันของตระกูลโจวแล้ว วันนี้ไม่มีใครเรียก เขาก็ออกเดินทางจากเมืองตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางมาที่ตระกูลโจวเพื่อรับตัวพวกนาง
ยามเช้าต้นฤดูใบไม้ผลิยังหนาวยิ่งนัก เขาสวมเสื้อสำลีตัวใหญ่ที่หวังอิงให้เมื่อวานนี้ บนหน้าผากมีเหงื่อซึมบาง ๆ ร่างกายแผ่ไอร้อนออกมา ร่างสูงใหญ่เกือบสองฉื่อ ยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ บดบังประตูจนมืดไปกว่าครึ่ง ดูแล้วให้ความรู้สึกปลอดภัยยิ่งนัก