"หา? ขายหมดแล้วหรือ?" ท่านน้าสะใภ้รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก นางยังเข้าใจว่าจะต้องรออีกหลายวัน
โจวตู้เจวียนยิ้มพลางเอ่ยว่า "ใช่เจ้าค่ะ ท่านแม่ข้าคิดจะรีบช่วยเหลือพวกท่าน เมื่อวานกลับไปก็เร่งให้ข้านำไปขายก่อน"
ท่านน้าสะใภ้ซาบซึ้งใจยิ่ง "อาเอ๋อเป็นคนเช่นนี้เอง จิตใจดี ดีต่อคนในครอบครัว ข้ามีความโชคดีนักที่มีน้องสะใภ้เช่นนี้!"
นี่เป็นสิ่งที่โจวตู้เจวียนจงใจกล่าวให้ท่านน้าสะใภ้ได้ล่วงรู้ เพื่อที่ความสัมพันธ์ระหว่างท่านแม่กับครอบครัวเดิมจะได้ดียิ่งขึ้นเรื่อย ๆ!
พอเข้าไปในห้องชั้นในซึ่งใช้เก็บของเบ็ดเตล็ด โจวตู้เจวียนก็ดึงกล่องไม้ใบหนึ่งออกมาจากชั้นวาง นำโสมที่นำมาจากยุคใหม่มาแกะบรรจุภัณฑ์บางอย่างที่ไม่อาจปรากฏในที่นี้ แล้วจัดวางลงในกล่องอย่างเป็นระเบียบ
นับว่าแปลกประหลาดนัก ยิ่งเป็นโสมที่ล้ำค่ามากเท่าไร บรรจุภัณฑ์กลับยิ่งคล้ายคลึงกับของในแคว้นต้าอวี่ ภายในกล่องไม้ปูด้วยผ้ากำมะหยี่สีเหลืองหนา ผ้ากำมะหยี่นั้นรองรับโสมไว้ เพียงแค่ลอกป้ายด้านนอกชั้นนั้นออก ก็แทบจะนำมาใช้ในแคว้นต้าอวี่ได้โดยตรง ไร้ความขัดตาอันใด
"ในนี้มีโสมอายุสิบปีอยู่สามราก และโสมเล็ก ๆ ธรรมดาที่อายุไม่มากอีกห้าราก ล้วนเป็นโสมปลูกทั้งสิ้น แม้สรรพคุณสู้โสมป่าไม่ได้ แต่นำไปบำรุงร่างกายนับว่าเพียงพอใช้ได้แล้ว
ยังมีเข็มและด้ายผ้า เลือกสรรค์มาเอง ไม่ทราบว่าเหมาะสมหรือไม่ ที่นั่นมีแบบเข็มผ้าให้เลือกเปลี่ยนมากมาย อีกทั้งราคายังย่อมเยา คราวหน้าท่านอยากได้แบบใด ก็นำของมาให้เป็นตัวอย่าง ข้าจะไปเปลี่ยนให้โดยตรง