ภายในเรือนหลังคาแบนกว้างใหญ่ บนผนังและตู้เก็บของเต็มไปด้วยหน้าไม้หลากหลายรูปแบบ หน้าไม้น้อยใหญ่คละเคล้าสีสัน
หน้าไม้อันใหญ่ที่สุดที่แขวนอยู่ตรงใจกลางนั้น สูงส่งกว่าโจวตู้เจวียนที่สูงเพียงหนึ่งจั้งหกชุ่นเสียอีก
ส่วนหน้าไม้ขนาดเล็กก็มีประดับเต็มผนังด้านหนึ่ง อันที่เล็กที่สุดดูราวกับมีขนาดเพียงฝ่ามือ
บนตู้เรียงรายด้วยแท่งเหล็กดำขลับ สิ่งที่โจวตู้เจวียนไม่รู้จัก ทว่ากลับรู้สึกได้ถึงความร้ายกาจอย่างประหลาด
ยังมีผนังด้านในสุด สิ่งที่แขวนอยู่โจวตู้เจวียนก็ไม่รู้จักอีกเช่นกัน มันมีรูปากดำมืด เมื่อมองแล้วขนลุกขนพองอย่างไร้สาเหตุ
แม้ศาสตราจำนวนมากที่โจวตู้เจวียนไม่รู้จัก ทว่าหน้าไม้ที่ประดับเต็มผนังทั้งสองด้านนั้น ก็ทำให้นางตะลึงลานแล้ว
นางมองหลี่เจิ้นด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แฝงไว้ด้วยความเคารพเลื่อมใส และยังมีความยำเกรงอยู่บ้าง
นางถึงกับค่อยๆ ถอยหลังไปสองสามก้าว เพื่อเพิ่มระยะห่างจากหลี่เจิ้น
โจวหน่วนอวี้สังเกตเห็นอย่างละเอียดอ่อน นางอดยิ้มมิได้ จึงแนะนำให้แก่กันและกันอย่างเป็นทางการเสียที
"ตู้เจวียน นี่คือสหายข้าสมัยส่งอาหารเดลิเวอรี หลี่เจิ้น เขาเป็นนักนิยมอาวุธตัวยง อาวุธที่โปรดปรานที่สุดคือหน้าไม้ ไม่ว่าจะเป็นธนูโบราณวัตถุ หน้าไม้ผสมยิงต่อเนื่องสมัยใหม่ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาศึกษาและสะสม
ทั้งยังหลงใหลถึงขั้นไม่เพียงซื้อของสำเร็จรูปเท่านั้น แต่ยังออกแบบเองและให้ผู้อื่นสร้างตามแบบด้วย ข้าว่าเขาเป็นกึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธหน้าไม้แล้ว