หลังจากกินอาหารปรุงสุกเร็วเสร็จ โจวตู้เจวียนก็ตามโจวหน่วนอวี้ไปซื้อของ
มุ่งไปยังร้านขายเครื่องมือการเกษตรก่อน ภายในมีแต่เครื่องมือล้วน จอบและเคียวมีพร้อมสรรพ ล้วนแข็งแรง คุณภาพดีมาก
ในโรงตีเหล็กของแคว้นต้าอวี่ การซื้อเครื่องมือเหล็กเหล่านี้ล้วนต้องลงทะเบียน แลยังมีจำกัดจำนวน แต่ที่นี่ไม่ต้องทำเช่นนั้นเลย
โจวตู้เจวียนเลือกหลายอย่างรวดเดียว แต่ละอย่างซื้อห้าหกชิ้น คนในครอบครัวมีมาก ที่ที่ต้องใช้ก็มาก
เจ้าของร้านเป็นชายชราท่าทางใจดีอายุค่อนข้างมาก ร้านเครื่องมือการเกษตรของเขาน้อยครั้งจะออกบิลใหญ่เช่นนี้ ดีใจนักจึงให้ส่วนลดที่ดีพอสมควร
โจวตู้เจวียนเดินดูรอบหนึ่งไม่เห็นผาลไถนา จึงถามว่า "ที่นี่ไม่มีผาลขายหรือ? ก็คือผาลที่วัวใช้ไถนานั่นแหละ"
"ผาลที่วัวใช้ไถนาน่ะหรือ? ครอบครัวเจ้าตอนนี้ยังใช้วัวไถนาอยู่อีกหรือ?" ชายชราถามด้วยความประหลาดใจ
โจวตู้เจวียนผงกศีรษะ "ใช่เล่า ที่บ้านเพิ่งซื้อวัวมาก่อนหน้านี้ไม่นาน หากไม่ใช้วัวไถนา ก็ต้องใช้คนไถนาล้วน เหนื่อยนัก!"
ชายชราเร่งเสียงสูง "พวกเจ้ายังใช้คนไถนาอีกหรือ?!"
โจวตู้เจวียนเกาท้ายทอยด้วยความไม่เข้าใจ "ไม่ใช้วัวไถนา แล้วก็ไม่ใช้คนไถนา เช่นนั้นควรใช้สิ่งใดไถนาเล่า?"
ชายชรา "……"
เขาพินิจโจวตู้เจวียนที่เต็มไปด้วยสีหน้าจริงจังตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าหลายรอบ กระทั่งแน่ใจว่าเด็กสาวอายุน้อยผู้นี้ไม่ได้ล้อเขาเล่น ถึงกล่าวว่า "ข้าดูเจ้ายังเยาว์วัย เหตุใดจึงล้าหลังกว่าข้าเสียอีก
เดี๋ยวนี้ล้วนทำนาด้วยวิทยาศาสตร์สมัยใหม่แล้ว เริ่มใช้รถไถนาไถนาและปักดำกันตั้งแต่เนิ่นนานแล้ว หลายแห่งเริ่มใช้เครื่องบินไร้คนขับโปรยยาฆ่าแมลงไล่แมลงแล้ว!