“เตรียมตัวให้พร้อมนะ ข้าจะกดแล้ว—!” สิ้นเสียงของหลี่เจิ้น ก็มีเสียง “คลิก” ดังขึ้นเมื่อเขากดปุ่ม
เปลวไฟเล็ก ๆ สีม่วงอมน้ำเงินพลันผุดจากปลายกระบองไฟฟ้าแท่งชาด แตะลงบนปลายนิ้วของโจวตู้เจวียน
เกือบจะในทันใด โจวตู้เจวียนก็เจ็บจนร้อง “ซี้ด” และชักมือกลับโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะสะบัดมืออีกข้างอย่างแรง
โจวหน่วนอวี้รีบคว้ามือนางมาดู “เป็นอย่างไรบ้าง ถูกไฟดูดเจ็บหรือไม่? โอ๊ย ปลายนิ้วแดงไปหมดแล้ว ข้าว่าเจ้าก็นะ เหตุใดถึงอยากถูกไฟดูดกันเล่า!”
โจวตู้เจวียนส่ายหน้าแสดงว่าไม่เป็นไร สายตาจับจ้องไปที่กระบองไฟฟ้าเล็ก ๆ อันนั่นเป็นประกาย “ที่แท้นี่ก็คือไฟฟ้า ไฟฟ้ามิได้มีไว้แค่ชาร์จโทรศัพท์เคลื่อนที่ จอแบน หรือลาน้อยไฟฟ้าเท่านั้น ยังสามารถสร้างความเจ็บปวดได้อีก เพียงแค่เส้นลวดเล็ก ๆ คล้ายใยเหล็กนี้ ก็ทำให้เจ็บปวดได้ถึงเพียงนี้!”
นางตัดสินใจซื้อทันที ซื้อทุกขนาด ทุกรูปแบบ กวาดซื้อของที่มีอยู่ในคลังของหลี่เจิ้นจนหมด
น่าเสียดายที่กระบองไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดยาวครึ่งจั่งมีอยู่เพียงสามอัน และหลี่เจิ้นก็ยืนยันชัดเจนว่า ต่อให้มีวัสดุก็ไม่อาจทำเพิ่มได้อีกแล้ว สามอันนี้ล้วนทำขึ้นในสมัยที่ยังถูกกฎหมายอย่างชัดแจ้ง
แม้เขาจะคลั่งไคล้ในการค้นคว้าอาวุธ แต่ก็ไม่อาจทำสิ่งที่ผิดกฎหมายได้
ส่วนกระบองไฟฟ้าอื่น ๆ หากโจวตู้เจวียนต้องการ ก็สามารถสั่งจองล่วงหน้าได้
โจวตู้เจวียนรู้สึกเสียดายยิ่งนัก กระบองไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดนี้ หากนำไปยังแคว้นต้าอวี่ คงได้เป็นอาวุธเทพอันแท้จริง เมื่อเผชิญภยันตรายใด ๆ ก็หยิบออกมาใช้ไฟฟ้าช็อตเพียงฉับพลัน ก็ทำให้ผู้คนสิ้นชีพได้ในพริบตา!