ไม่นาน ทุกคนก็มาถึงสนามฝึก
เฉินฝานกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วพบว่าไม่ได้มีแค่หมวดหนึ่งของพวกเขาที่ฝึกเพิ่มอยู่ในสนาม
ใต้แสงไฟถนนสีเหลืองสลัว ทหารใหม่จากหลายหมวดกำลังเหงื่อท่วมวิ่งอยู่บนลู่วิ่ง หมวดสองหมู่หนึ่งอยู่ไม่ไกล อู๋สงกำลังคว่ำหน้าวิดพื้นอยู่กับพื้น ด้านหลังชุดฝึกเปียกชุ่มเป็นปื้นใหญ่ ส่วนทหารใหม่จากหมวดอื่น ๆ ก็กำลังฝึกสมรรถภาพร่างกายสารพัดอย่างภายใต้การนำของหัวหน้าหมู่แต่ละคน ทั่วทั้งสนามฝึกคึกคักท่ามกลางราตรี
“เห็นกันแล้วใช่ไหม?” หลี่ขุยไพล่มือไว้ด้านหลัง กวาดตามองทหารใหม่หมู่หนึ่ง “คนอื่นเขาก็ฝึกเพิ่มกันทั้งนั้น ถ้าเราไม่ฝึก อีกไม่นานก็ถูกทิ้งห่างไปไกล กองทัพก็เป็นแบบนี้ ไม่ก้าวหน้าก็ถอยหลัง ไม่มีใครหยุดรอเราหรอก”
เฉินฝานหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็แข่งขันกันดุเดือดทั้งนั้น!
“หัวหน้าหมู่ ตอนนี้เราฝึกอะไรกันครับ?” เหลยกังถาม “ยังฝึกเข้าแถวและยืนท่าตรงอยู่ไหม?”
“ไม่ใช่” หลี่ขุยส่ายหน้า “คืนนี้ฝึกสมรรถภาพร่างกาย ท่าละ 100 ครั้ง สามท่า แล้วก็หมุนตัวรอบบาร์ด้วยหน้าท้อง เริ่มจากสามท่า ท่าละ 100 ครั้ง เพื่อวอร์มร่างกายให้พร้อม แล้วฉันจะสอนพวกนายหมุนตัวรอบบาร์ด้วยหน้าท้อง”