“รับทราบ!” เฉินฝานขานเสียงดัง
จากนั้นเขาก็เริ่มชี้แนะทหารใหม่ในหมวดหนึ่งอย่างเหลยกัง
ภายใต้คำแนะนำอย่างอดทนของเฉินฝาน ท่าทางของทหารใหม่ในหมวดหนึ่งก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
หลี่ขุยยืนอยู่ด้านข้าง มองเฉินฝานคอยชี้แนะเพื่อนร่วมกองทัพอย่างอดทน ในใจก็ยิ่งพึงพอใจขึ้นเรื่อย ๆ
ทหารคนนี้สมรรถภาพร่างกายดี ทักษะก็แข็งแกร่ง แถมยังสอนคนเป็น พูดจาทำอะไรก็รู้จักกาลเทศะ ไม่หยิ่งยโสหรือใจร้อน หากฝึกฝนให้ดี อนาคตต้องเป็นกำลังหลักในการนำทหารชั้นยอดได้แน่นอน
เขานำทหารมาหลายปี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจอทหารเก่งรอบด้านและวางใจได้ขนาดนี้
ไม่นานก็ถึงเวลาเที่ยงวัน
“ถึงเวลากินข้าวแล้ว!” หลี่ขุยมองนาฬิกาข้อมือ เป่านกหวีดหนึ่งครั้ง ก่อนออกคำสั่งเสียงดัง “ทุกคน! ขวาหัน! เดินแถว! จุดหมายโรงอาหาร ไปกินข้าว!”
“รับทราบ!” ทุกคนขานรับพร้อมกัน
แต่ละหมวดเริ่มเข้าแถวเดินมุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร