“ครับ” เฉินฝานพยักหน้า เดินไปใต้บาร์เดี่ยวแล้วเริ่มอบอุ่นร่างกาย
เหลยกังนอนคว่ำอยู่บนพื้น วิดพื้นไปได้แค่ครึ่งเดียว แขนก็ล้าจนสั่นระริก เขาอาศัยจังหวะนี้อู้เสียเลย หย่อนก้นนั่งลงกับพื้น ก่อนมองเฉินฝานพลางหัวเราะหึ ๆ แล้วพูดว่า “หมุนตัวรอบบาร์ด้วยหน้าท้องเป็นท่าที่ยากมากนะ ทหารใหม่ทำได้ 6 ครั้งก็ถือว่าผ่านแล้ว ไม่รู้ว่าพี่ฝานจะทำได้กี่ครั้ง?”
“ด้วยสมรรถภาพร่างกายของเขา 6 ครั้งไม่มีปัญหาแน่” เย่ข่ายดันแว่นที่ไหลลงมาถึงปลายจมูกขึ้น แล้ววิเคราะห์อย่างมั่นใจ “ฉันว่าน่าจะได้อย่างน้อย 10 ครั้ง”
หลี่เหิงชะโงกหน้ามาจากข้าง ๆ พลางส่ายหน้า “10 ครั้งเหรอ? ดูถูกพี่ฝานไปหน่อยแล้วมั้ง เมื่อกี้เขาทำสามอย่าง อย่างละ 100 ครั้ง ใช้เวลาแค่ 6 นาที พละกำลังแกนกลางลำตัวแบบนี้ อย่างน้อยก็ต้องเริ่มที่ 15 ครั้งแล้ว”
ทหารใหม่อีกหลายคนที่กำลังแข่งวิดพื้นต่างหยุดมือ แล้วพากันคุยจ้อ บ้างเดาว่า 12 ครั้ง บ้างว่า 18 ครั้ง คนที่ใจกล้าที่สุดตะโกนว่า 20 ครั้งทันที ก่อนถูกคนข้าง ๆ หัวเราะเยาะว่า “นึกว่าหมุนตัวรอบบาร์ด้วยหน้าท้องเป็นวิดพื้นหรือไง?”
หลี่ขุยยืนกอดอกอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้ร่วมวงคุยกับพวกทหารใหม่
เขาเคยฝึกทหารใหม่มาแล้ว 4 รุ่น จึงเข้าใจดีว่าท่านี้ยากแค่ไหน การหมุนตัวรอบบาร์ด้วยหน้าท้องไม่ได้ทดสอบแค่พละกำลังดิบ แต่เป็นการใช้พละกำลังแกนกลางลำตัว กำลังแขนท่อนบน และการประสานงานของร่างกายร่วมกัน
ทหารใหม่ส่วนใหญ่ขึ้นบาร์ครั้งแรกก็หมุนได้แค่ 3-4 ครั้ง ก่อนจะเวียนหัวตาลายและแขนอ่อนแรง หากทำได้ถึง 6 ครั้งซึ่งเป็นเกณฑ์ผ่าน ก็ถือว่าร่างกายแข็งแรงมากแล้ว ส่วนคนที่ทำได้เกิน 10 ครั้ง ล้วนมีพื้นฐานการฝึกมาก่อนเข้ากองทัพ