ไร้เยื่อใย

【รักรันทดในยุคสาธารณรัฐจีน+หวนพบกันหลังพลัดพรากเนิ่นนาน+แย่งชิงด้วยอำนาจ+รักลึกแค้นฝังใจ+ฝ่ายชายสำนึกผิดตามง้อ+แค้นส่วนตัวและชาติบ้านเมือง+เรื่องราวของผู้คนมากมาย+จบเศร้า】

ใคร ๆ ต่างก็พูดว่า ฟู่ฉีเจินเป็นหญิงใจบางไร้เยื่อใย

ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นคุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์จากตระกูลฟู่แห่งจิงผิง และเป็นคู่หมั้นที่เติบโตมาด้วยกันกับเฮ่อจือเยี่ยน

ทว่าในปีที่ครอบครัวของเขาล่มสลายและบิดาเสียชีวิตในสนามรบ เธอกลับทอดทิ้งเขาอย่างไร้เยื่อใย ก่อนหันไปแต่งงานกับตระกูลเฉิง ศัตรูของเขา

นับแต่นั้นมา เธอก็กลายเป็นหญิงที่เขาเกลียดชังที่สุดในชีวิต

ตลอดห้าปี เขาค่อย ๆ กรีดเอาหญิงที่ทั้งรักทั้งเกลียดจนฝังลึกถึงกระดูกออกจากความทรงจำ

ชีวิตล่องลอยท่ามกลางความรุ่งเรือง ครั้นหวนกลับมาพบกันอีกครั้ง เขากลายเป็นผู้มีอำนาจล้นฟ้าในเมืองฮู่ไห่ ส่วนเธอกลับตกต่ำไปอยู่ในแวดวงหอเริงรมย์

ฟู่ฉีเจินสวมชุดกี่เพ้าสีแดงสด เต้นรำท่ามกลางแสงไฟพร่างพราย รอยยิ้มงดงามเจิดจ้า

เธอเปลี่ยนชื่อเป็นเหมยลี่ กลายเป็นดอกไม้ในวงสังคมของห้องเต้นรำเสวียนกง ที่คอยสานสัมพันธ์กับผู้คนเพื่อชื่อเสียงและผลประโยชน์

เขาคิดว่าตนลืมเธอไปนานแล้ว

แต่เมื่อเธอเรียกเขาอย่างห่างเหินว่า “ท่านผู้บัญชาการเฮ่อ” เขาถึงได้พบว่า...

การหวนพบกันครั้งนี้คือรักเก่า...

และยิ่งเป็นแค้นเก่า...

เขาบังคับให้เธออยู่ข้างกาย แต่กลับมอบฐานะให้เธอได้เพียงอนุ

เขามองดูเธอถูกหยามเหยียดอย่างเย็นชา ใช้ถ้อยคำที่โหดร้ายที่สุดทำร้ายเธอ และแก้แค้นด้วยวิธีที่เลือดเย็นที่สุด

“ฟู่ฉีเจิน เธอไม่ใช่อยากไต่เต้าหาผู้มีอำนาจหรือ? ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะทำให้เธอเป็นได้แค่อนุของฉันเท่านั้น”

“ตอนนี้ เธอก็ลองลิ้มรสการถูกทอดทิ้งดูบ้าง”

กระทั่งความจริงถูกเปิดเผย

หญิงที่เป็นฝ่ายผลักไสเขาด้วยมือตัวเองในวันนั้น แท้จริงแล้วเคยใช้ความบริสุทธิ์และชีวิตสมรสทั้งชีวิตของตน ปกป้องเขาจากแผนสังหาร

แต่ในวันนี้ คนที่เขาอยากรั้งไว้ที่สุดกลับถูกเขาทำร้ายจนหัวใจแหลกสลายไปเสียแล้ว

ที่แท้ คนที่ไร้เยื่อใยอย่างแท้จริงไม่ใช่เธอ แต่เป็นโชคชะตาเฮงซวยนี่ต่างหาก