เสียงโห่ร้องของเหล่านักโทษเนรเทศทะลุผ่านหมอกยามเช้าออกไปไกล
หมูป่าสองตัวถูกองครักษ์ส่วนตัวใช้มีดใหญ่ชำแหละเป็นชิ้นเนื้อน่าลิ้มลอง นางเหอพับแขนเสื้อขึ้นแล้วหยิบพลั่วเหล็กขึ้นมา: "ยกเตาใหญ่ขึ้นมา หมูส่วนนี้เอาไปอบแดงหอมที่สุด"
เสิ่นต้าซานไม่พูดพล่ามทำเพลง ลุกขึ้นก้มหน้าเป่ากองไฟทันที
เสียงมันหมูทอดในหม้อเหล็กหล่อกลายเป็นเสียงดนตรีที่เหล่านักโทษเนรเทศใฝ่ฝันมากที่สุด
กลิ่นหอมของน้ำมันดังราวกับสัตว์ร้ายที่พุ่งชนจนคนแทบจะปลิว ไขมันหมูเคี่ยวในน้ำมันร้อนจนเหลืองทองใส แล้วมันฝรั่งที่ตัดหน่อพิษออกจนหมดก็ถูกเทลงไปในหม้ออย่างพรูพรู
"แคร่ก!"
น้ำมันเดือดกลืนกินมันฝรั่งสีขาวนวลในพริบตา ควันสีขาวนวลลอยขึ้นราวกับเมฆ
พลั่วเหล็กในมือนางเหอควงไปมา ชิ้นเนื้อคลุกเคล้ากับซอสสีเข้มกระทบขอบหม้อ โป๊ยกั้กและอบเชยผสมกับเต้าเจี้ยว กลิ่นหอมเผ็ดเค็มกลายเป็นตะขอทองคำที่ดึงทุกคนเข้ามาใกล้เตาไฟ
สายตานับร้อยคู่จ้องมองหมูที่กำลังเดือดพล่านในหม้อ แสงไฟสะท้อนลูกกระเดือกที่ขยับกลืนน้ำลายเป็นแถว