เลือดพุ่งออกมาดุจน้ำพุ กระเซ็นแดงไปทั่วพรมใกล้เคียง ร่างไร้ศีรษะกระตุกสองสามทีแล้วก็หยุดนิ่ง ศีรษะนั้นกลิ้งไปจนถึงกลางกระโจม ใบหน้ายังคงแข็งค้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
กลิ่นคาวเลือดกลบกลิ่นเนื้อปิ้งและเหล้าในพริบตา รุนแรงจนแทบคลื่นไส้
บรรดาหัวหน้าเผ่าทั้งหลายต่างตกตะลึงกับการฆ่าอันเลือดเย็นที่เกิดขึ้นกะทันหัน จนแข็งทื่ออยู่กับที่ ไม่กล้าสำลักหายใจ
อาชิน่ายกดาบโค้งที่ยังหยดเลือดขึ้น ปลายดาบยังมีหยดเลือดอุ่น ๆ ติดอยู่
ใบหน้าเขามีเลือดกระเซ็นสองสามจุด ยิ่งทำให้ดูอำมหิตน่าสะพรึง
เขากวาดตามองหัวหน้าเผ่าทุกคนที่สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แล้วตะโกนเสียงกร้าวอย่างบ้าคลั่ง "เห็นหรือไม่ นี่คือผลของการทำให้ขวัญกำลังใจทหารแตก"
"ฟ้าผ่าอะไรกัน เรื่องเหลวไหล ไร้สาระสิ้นดี" เขาคำราม เสียงก้องกังวานไปทั่วกระโจม "นั่นเป็นเพียงเล่ห์เหลี่ยมต่ำช้าของชาวเมืองหลวง หาเวทมนต์ปีศาจมาจากไหนไม่รู้ หวังจะทำให้ทหารกล้าแห่งทุ่งหญ้าของเราหวาดกลัวกระนั้นหรือ"
ปลายดาบชี้ไปทางทิศของหนิงกู่ถ่านอกกระโจม สายตาโหดเหี้ยม "อินทรีแห่งทุ่งหญ้าของเรา จะถูกเสียงดังสองสามครั้งกับแสงไฟสองสามกลุ่มทำให้หวาดกลัวได้หรือ กีบเหล็กของเราจะเหยียบย่ำพวกแกะสองขาที่ขี้ขลาดหลบซ่อนอยู่หลังกำแพงเมืองไม่แตกหรือ"
หลังความตกตะลึงในตอนแรก หัวหน้าเผ่าทั้งหลายถูกเลือดและเสียงคำรามของท่านข่านกระตุ้น ความดุร้ายในสายเลือดถูกปลุกขึ้นมา