กองทหารชั้นยอดสิบคนลอบออกจากประตูข้างเมืองทหารอย่างเงียบเชียบ นำโดยจางสวินด้วยตนเอง
ทุกคนพกหน้าไม้และมีดสั้น ที่สำคัญกว่านั้น เอวแต่ละคนยังห้อยระเบิดเพลิงที่ผลิตใหม่สองลูก
ภารกิจของพวกเขาไม่ใช่การปะทะข้าศึกโดยตรง แต่เป็นการอ้อมไปตั้งม่านมรณะบนเส้นทางที่สายสืบตีหรงอาจถอยกลับ
ในเวลาเดียวกัน บนกำแพงเมือง เซี่ยอวิ๋นจิ่งจงใจสั่งให้จุดควันไฟให้มากขึ้น และจัดคนบางส่วนเดินไปมาบนจุดที่เห็นได้ชัด เพื่อสร้างภาพลวงตาว่า "ไม่ทันระวังตัว" ดึงดูดความสนใจของสายสืบ
ดังคาด เหล่าสายสืบตีหรงเมื่อเห็นว่าเมืองทหารดูเหมือนไม่รู้ว่าพวกเขามาถึง ก็ค่อย ๆ กล้าขึ้น พยายามเข้าไปใกล้เพื่อสังเกตการณ์
พวกเขาระมัดระวังข้ามเนินเขา เข้าไปในที่ราบหินเกลื่อนกลาด ซึ่งห่างจากเมืองทหารประมาณสามลี้ และคิดว่านี่คือจุดสังเกตการณ์ที่ค่อนข้างปลอดภัย
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าตนเองได้ก้าวเข้าสู่หลุมศพที่เซี่ยอวิ๋นจิ่งเลือกสรรไว้อย่างดีทีละก้าว
ในขณะที่พวกเขากำลังแยกย้ายกันเพื่อหาจุดสังเกตการณ์ที่ดีที่สุด
"ฆ่า!" จางสวินที่ฝังระเบิดเสร็จแล้ว โบกมือสั่งการทันที
องครักษ์ส่วนตัวที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว ขี่ม้าตีวงล้อมเหล่าสายสืบตีหรง แท้จริงคือไล่พวกเขาไปยังบริเวณที่ฝังระเบิดไว้
เมื่อแน่ใจว่าพวกเขาจะเข้าไปในเขตแล้ว จางสวินคำนวณเวลา ตะโกนว่า "จุด!"
องครักษ์ส่วนตัวคนหนึ่งจุดชนวนด้วยไม้ขีดไฟทันที
เหล่าสายสืบตีหรงได้ยินเสียงฟู่ จึงเงยหน้ามองด้วยความตกใจ ยังไม่ทันเข้าใจว่าเส้นที่แลบประกายไฟเหล่านี้คืออะไร...