ทหารม้าผู้นั้นยกดาบขึ้นป้องกัน กลับถูกเฉินเหอจื่อที่โกรธแค้นฟาดใส่ทั้งคนทั้งดาบจนเซถลา เฉินเหอจื่อราวกับเสือบ้าละม้าย ไม่คิดหน้าคิดหลังยกจอบขึ้นฟาดขาม้าอย่างแรงอีกครั้ง
"กร้วม!" เสียงหนึ่งดังขึ้นขาม้าหักทันที ม้าศึกร้องลั่นล้มลงพร้อมกับเหวี่ยงทหารม้าบนหลังตกกระเด็น ทหารม้าผู้นั้นเพิ่งจะลุกขึ้นก็ถูกชาวบ้านอีกคนที่ถือพลั่วเหล็กฟาดเข้าที่ศีรษะอย่างแรง เลือดสมองกระจายในทันที
เจ้าโจวที่สี่เก็บก้อนหินจากพื้นดินแล้วพุ่งเข้าใส่ทหารม้าที่วิ่งเข้ามาอย่างสุดแรง เขาแม่นยำมาก ก้อนหินก้อนหนึ่งพุ่งเข้าหน้าอีกฝ่ายเลือดกำเดาไหลไม่หยุด ร้องลั่นถอยหนี
แต่เขาก็ถูกบ่วงม้าของทหารม้าอีกคนคล้องได้ถูกลากล้มลงกับพื้น เขายังคงดิ้นรนกัดเชือกหนังที่ลากเขาอย่างสุดชีวิต
หลี่ไท่จื่อเคลื่อนไหวไม่สะดวก แต่กลับนิ่งเฉยอย่างผิดปกติ เขาควบคุมวัวลากไถเหล็กพุ่งเข้าฝูงทหารม้า ไถเหล็กถูกเหวี่ยงโค่นม้าหลายตัว การโจมตีของตีหรงชะงักงันชั่วขณะ
ฉากนั้นวุ่นวายสุดขีด
ทหารเก่าตระกูลเซี่ยที่ตั้งแถวเป็นระเบียบ ภายใต้การโจมตีบ้าคลั่งของทหารม้า กลับถูกบีบให้หดแคบลงเรื่อย ๆ มีคนกลางศรล้มลงไม่ขาดระยะ
แต่พวกเขาสู้ตายไม่ถอย ปกป้องชาวบ้านในเขตพื้นที่สำคัญด้วยร่างกายสุดกำลัง ใช้มีดสั้นฟันขาม้าที่เข้ามาใกล้อย่างบ้าคลั่ง
ชาวบ้านด้านหลังก็ตาแดงก่ำ ถือจอบเหล็ก พลั่วเหล็ก เสียม หรือแม้แต่ก้อนหินที่เก็บขึ้นมา โต้กลับอย่างบ้าคลั่ง มีคนถูกดาบม้าของทหารม้าฟันล้ม ถูกกีบม้าเหยียบย่ำ เลือดเปื้อนดินดำ