"ความหมายของเจ้า คืนนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุ เป็นจี้ซุ่ยซุ่ย..." เสิ่นเถาเถารู้สึกไม่อยากเชื่อ
ตามแผนเดิมของพวกเขา อาปู่เจ็ดเห็นจี้ซุ่ยซุ่ยจัดการจางสวินได้ ก็จะคิดว่า "ผู้ตรวจสอบกิจการเตาเผา" เป็นเพียงตำแหน่งเปล่าประโยชน์ ยอมให้จี้ซุ่ยซุ่ยเซ็นเอกสาร สร้างเตาเผาอิฐ และเมื่อเห็นผลประโยชน์ก็จะยื่นมือสกปรกออกมา ในตอนนั้นก็จะสามารถจับพวกตัวป่วนในตระกูลจี้ได้หมด
จี้ซุ่ยซุ่ยไม่มีเหตุผลที่จะเอาตัวเองเป็นเหยื่อเสี่ยงในเวลานี้
จางสวินตกใจจนแทบหายใจไม่ออก นาง...นางกล้าอย่างนั้นได้อย่างไร?
เซี่ยอวิ๋นจิ่งดึงเสิ่นเถาเถากลับเข้าไปในเสื้อคลุมใหญ่ "จี้เย่าจู่แหกประตูดังขนาดนั้น ด้วยความระวังของนาง ไม่มีทางไม่รู้สึกตัว"
น้ำเสียงของเขามั่นใจ "นางจงใจรอให้จี้เย่าจู่แหกสลักประตูเสร็จ แล้วจึงเป่านกหวีด สิ่งที่นางต้องการคือให้ลมดำจิกตาของเขาต่อหน้าทุกคน บีบให้อาปู่เจ็ดโกรธจนเสียเกียรติหมดสิ้น และนางใช้เลือดในคืนนี้บอกทุกคนว่า ในตระกูลจี้ จี้ซุ่ยซุ่ยเป็นคนตัดสินใจ"
"นาง..." เสิ่นเถาเถาอ้าปากแต่ไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่พึมพำ "นางรอได้ชัดๆ..."
จางสวินเสียงแหบแห้ง "นางกล้าเอาตัวเอง..."
ตกลงกันชัดๆ ว่าจะทำตามแผน
"ถ้านกหวีดไม่ดัง ถ้าลมดำไม่มา...ถ้า...ถ้าไอ้สัตว์จี้เย่าจู่นั้นได้ลงมือจริง...นางจะทำอย่างไร?" เขาไม่กล้าคิดต่อไปอีก
เซี่ยอวิ๋นจิ่งมองคนทั้งสองที่ถูกความจริงเล่นงานจนใจสั่นสะเทือน เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น ปัดเส้นผมที่หลุดออกจากใบหูของเสิ่นเถาเถาเบาๆ เหมือนการปลอบโยนที่อ่อนโยน