เลดี้น้อยกับหนุ่มอาวุโส

【เจ้าหญิงน้อยจอมป่วน × ข้าราชการรุ่นใหญ่ผู้สุขุม】 【ข้าราชการระดับสูงในระบบราชการ + ต่างฝ่ายต่างไม่เคยมีใคร + อายุห่างกัน 16 ปี + ฐานะคู่ควรกัน + ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ บ่มเพาะ + ข้าราชการรุ่นใหญ่กำแพงใจพังจนต้องตามง้อคนรัก】 เถาหลิงอวี้ชอบเจ้ามู่ชิง เรื่องนี้ใคร ๆ ในเขตบ้านพักข้าราชการก็รู้กันหมด ตั้งแต่เริ่มรู้จักความรัก เธอก็วิ่งไล่ตามเขามาตลอดช่วงวัยเยาว์ เขียนจดหมายรัก ดักรอหน้าประตู ปีนกำแพง เรื่องเหลวไหลอะไรเธอก็ทำมาหมด ผู้ใหญ่กับเพื่อน ๆ คิดว่าเธอแค่เด็กที่กำลังเล่นสนุก ส่วนเจ้ามู่ชิงเองก็ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย วางท่าราวกับเป็นผู้ใหญ่กว่าเธอเสมอ และมีคำพูดให้เธอแค่สองคำ: เหลวไหล จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอสอบคัดเลือกข้าราชการแบบเจาะจง ได้คะแนนอันดับหนึ่งทั้งสองด้าน แล้วถูกส่งมาประจำการอยู่ใต้จมูกเขา ทุกคนต่างรอดูว่าหัวหน้าเจ้ามู่ชิงจะจัดการเจ้าตัวแสบคนนี้อย่างไร เขาเข้มงวดกับเธอยิ่งกว่าใครจริง ๆ ไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย

แต่จู่ ๆ วันหนึ่ง เธอก็เลิกตามเขา เธอยืนตรงหน้าเขาอย่างนอบน้อม แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “หัวหน้าคะ เมื่อก่อนฉันไม่รู้ความ เข้าใจผิดว่าความชื่นชมคือความรัก ต่อไปจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้วค่ะ” เธอเก็บสายตาที่เคยล้ำเส้นกลับคืนไปทั้งหมด รอยยิ้มสุภาพแต่ห่างเหิน เจ้ามู่ชิงเงียบไปนาน ก่อนจะตอบว่า “ได้” จากนั้น... เขาก็เริ่มนอนไม่หลับ เริ่ม “เดินผ่าน” ห้องทำงานที่เธอกำลังทำงานล่วงเวลาหลังเลิกงาน เริ่มค้นจดหมายรักที่เธอเขียนไว้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แล้วอ่านทีละฉบับจนฟ้าสาง เมื่อเห็นชายหนุ่มมาส่งเธอกลับบ้าน ผู้นำผู้สุขุมสำรวมก็ได้ลิ้มรสความหึงหวงเป็นครั้งแรก 【ฉากสั้น】 เพื่อนสนิทแซวว่า: “เถาเถาน่ะ มีผู้ชายต่อแถวจีบยาวไปถึงถนนฉางอันแล้ว นายยังไม่ร้อนใจอีกหรือ?” เจ้ามู่ชิงตอบว่า: “เธอก็แค่เด็กคนหนึ่ง จะไปรู้อะไร” ต่อมา ในคืนดึกคืนหนึ่งหลังทำงานล่วงเวลา เขากลับดักเธอไว้ในมุมไร้ผู้คน แล้วกัดฟันพูดว่า: “เด็กงั้นหรือ? เธอเคยเห็นเด็กคนไหนทำให้ฉันเสียศูนย์ได้ขนาดนี้บ้าง?”