คฤหาสน์ในยามค่ำคืนเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านยอดไม้ และเสียงไม้แตกในเตาผิงดังป๊อกแป๊ก
เสิ่นอวี่อันอาบน้ำเสร็จ ใส่ชุดนอนเดินลงมาจากชั้นบน ซีเจ๋อนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น หน้าเตาผิงที่กำลังลุกโชน มือถือหนังสือเล่มหนึ่ง
เมื่อเห็นเสิ่นอวี่อันเดินลงมา เขาก็ตบเบา ๆ ตรงที่นั่งข้าง ๆ
"เข้ามานี่สิ"
เสิ่นอวี่อันเดินเข้าไป นั่งลงบนโซฟา โซฟาตัวใหญ่ เขาหดตัวเป็นก้อนอยู่ที่มุม ยกเท้าขึ้นมาเหยียบขอบโซฟา
ซีเจ๋อมองเขา แล้วยื่นมือดึงเขาเข้ามาใกล้ ให้เขาเอนตัวพิงไหล่ของตัวเอง
"อ่านอะไรอยู่?" เสิ่นอวี่อันเอียงคอมองปกหนังสือ เป็นนวนิยายเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับที่ราบสูงสกอตแลนด์
"พลิกดูไปเรื่อย" ซีเจ๋อพลิกหนังสือกลับไปที่หน้าที่อ่านอยู่ แล้วอ่านต่อ
เขาไม่ได้อ่านออกเสียง อ่านในใจ เสิ่นอวี่อันเอนตัวพิงไหล่เขา มองเห็นตัวหนังสือบนหน้ากระดาษ เป็นภาษาอังกฤษเรียงกันเป็นบรรทัด ตัวหนังสือเล็กมาก
เขาดูไปได้สักพักก็ง่วงแล้ว วันนี้ขี่ม้ามาทั้งบ่าย แล้วก็เดินบนสนามหญ้าอีกนาน ร่างกายเหนื่อยมานานแล้ว
ไฟในเตาผิงอบอุ่น คลื่นความร้อนโชยเข้ามาเป็นระลอก ไหล่ของซีเจ๋อแน่นมั่นคง ลมหายใจสม่ำเสมอ เสิ่นอวี่อันพิงอยู่ เปลือกตาหนักขึ้นเรื่อย ๆ
เขารู้ว่าตัวเองควรกลับไปนอนชั้นบน แต่ร่างกายไม่อยากขยับ
โซฟานุ่มเกินไป เตาผิงอุ่นเกินไป อุณหภูมิร่างกายของซีเจ๋อทะลุชุดนอนมาให้สัมผัส เขาทั้งตัวขี้เกียจ
"ง่วงแล้วเหรอ?" เสียงของซีเจ๋อดังมาจากด้านบนหัว
"อืม...นิดหน่อย"