เสิ่นอวี่อันช่วงนี้ที่มหาวิทยาลัยค่อนข้างสบายใจ
อาจารย์ชมว่าเขาพัฒนาเร็ว บอกว่าภาพวาดแม่น้ำเทมส์ของเขามีชีวิตชีวามาก
มีเพื่อนร่วมชั้นหลายคนมาถามว่าผสมสีน้ำเงินนั้นได้ยังไง เสิ่นอวี่อันดีใจมากที่ได้แบ่งปันวิธีให้พวกเขา
แต่มีคนไม่พอใจ
เรื่องนี้เสิ่นอวี่อันตอนแรกไม่ทันสังเกต
ปกติเขากับเพื่อนร่วมชั้นสัมพันธ์ดี ใครมีเรื่องให้ช่วยเขาก็ช่วย
แต่หลังจากนั้นเขาก็พบว่า มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อมาร์คัส อยู่คณะเดียวกัน เจอกันทีไรก็ดูผิดปกติทุกที
มาร์คัสอยู่สูงกว่าเขาหนึ่งปี วาดรูปก็เก่ง แต่ช่วงหลังคะแนนการบ้านไม่ค่อยดีนัก
เสิ่นอวี่อันมีครั้งหนึ่งเดินอยู่บนทางเดินแล้วทักทายเขา แต่มาร์คัสแค่มองเขาแวบหนึ่งแล้วก็เดินไป
อีกครั้งหนึ่งเสิ่นอวี่อันกำลังผสมสีในห้องวาดภาพ มาร์คัสเดินเข้ามา แล้วตั้งใจพูดเสียงดังกับคนข้างๆ อะไรสักอย่าง เสิ่นอวี่อันไม่ได้ยินชัด แต่ทำนองเสียงไม่ค่อยดี
เสิ่นอวี่อันไม่ได้คิดมาก คิดว่าบางทีเขาอาจจะอารมณ์ไม่ดี
บ่ายวันนั้นเสิ่นอวี่อันมีเรียน เรียนจบเขาก็ไปเก็บของที่ห้องวาดภาพตามปกติ
เมื่อวานเขาเอาภาพวาดใหม่ไว้ในห้องวาดภาพ วาดมาหลายวัน เพิ่งจะจับอารมณ์ได้ เหลือแค่เก็บรายละเอียดชั้นสุดท้ายยังไม่เสร็จ
เขาตั้งใจว่าจะเก็บวันนี้ให้เสร็จ สัปดาห์หน้าจะส่งให้อาจารย์ดู
เขาเปิดประตู เดินไปทางที่วางภาพวาดของตัวเอง ยังไม่ทันถึงก็หยุด