หลังงานแสดงจบการศึกษาเป็นวันที่สี่ ในกล่องจดหมายของเสิ่นอวี่อันก็มีอีเมลจากคนแปลกหน้าฉบับหนึ่งวางอยู่
ผู้ส่งคือคุณฮาร์เปอร์ ผู้ดูแลหอศิลป์ของวิทยาลัยศิลปะหลวง ถ้อยคำเป็นทางการมาก กล่าวว่าชื่นชมผลงานของเขาในงานแสดงจบการศึกษา จึงเชิญเขาไปพบเพื่อพูดคุยเรื่องการเซ็นสัญญาความร่วมมือที่หอศิลป์
เสิ่นอวี่อันอ่านอีเมลฉบับนั้นในห้องวาดภาพจบ แล้วก็อ่านอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะถือโทรศัพท์ลงไปข้างล่างเพื่อหาซีเจ๋อ
ซีเจ๋อกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ในห้องทำงาน เสิ่นอวี่อันยืนอยู่ที่ประตูไม่ได้เข้าไป รอจนเขาวางสายแล้วจึงผลักประตูเข้าไป
"Daddy ดูนี่สิ"
เขาส่งโทรศัพท์ให้ ซีเจ๋อรับมาสแกนดูเนื้อหาในอีเมลอย่างรวดเร็ว แล้วจึงส่งโทรศัพท์คืนให้เขา
"หอศิลป์ของวิทยาลัยศิลปะหลวง?"
"อื้ม"
"พวกเขาติดต่อแกมาเอง?"
"ในอีเมลเขียนไว้แบบนั้น"
ซีเจ๋อเอนหลังพิงพนักเก้าอี้มองเสิ่นอวี่อัน: "นี่เป็นเรื่องดีนะ หอศิลป์นั้นไม่ได้เซ็นสัญญากับใครง่ายๆ แกไปฟังเขาว่าให้เงื่อนไขอะไรบ้าง"
เสิ่นอวี่อันพยักหน้า บอกว่านัดแนะไว้ว่าจะไปพบในเช้ามะรืนนี้
วันไปพบ เสิ่นอวี่อันเปลี่ยนเสื้อเชิ้ตมีปก ใส่เสื้อคลุมสีเข้มทับอีกชั้น
ซีเจ๋อยืนส่งเขาที่หน้าประตู ช่วยจัดคอเสื้อด้านหลังให้ บอกว่าคอเสื้อยังไม่เรียบร้อย
เสิ่นอวี่อันถามว่า แล้วตอนนี้ล่ะ ซีเจ๋อบอกว่า เรียบร้อยแล้ว เสิ่นอวี่อันบอกว่า งั้นฉันไปละนะ ซีเจ๋อบอกว่า ไปเถอะ
คุณฮาร์เปอร์จากหอศิลป์ให้การต้อนรับเขา เธอพูดจาไม่เร่งรีบ ท่าทางเป็นมืออาชีพ พลิกดูร่างสัญญาให้เสิ่นอวี่อันดูทีละหน้า
ระยะเวลาพำนักสามปี ในแต่ละปีต้องวาดภาพให้แล้วเสร็จอย่างน้อยแปดภาพเพื่อใช้สำหรับจัดแสดงและประชาสัมพันธ์ของหอศิลป์ อัตราส่วนแบ่งรายได้ห้าต่อห้า