เมื่อผู้ดีอังกฤษเก่าพบนักเรียนจีนตัวน้อย

ตอนที่ 45 ถึงฮีโร่ของฉัน

4 นาที· 979 คำ

หลังจากเซ็นสัญญาได้เดือนที่สอง เสิ่นอวี่อันก็ได้รับเงินส่วนแบ่งก้อนแรกที่หอศิลป์โอนมาให้

ภาพวาดตรอกในคืนฝนตกถูกขายออกไปแล้ว เงินเข้าบัญชีของเขาแล้ว

ตอนที่เขาเห็นข้อความแจ้งการโอนเงินในห้องวาดภาพ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แล้วเขาก็วางโทรศัพท์ลง ไม่ได้บอกใคร

เขาลงไปที่ห้องทำงาน ซีเจ๋อกำลังอ่านเอกสารอยู่ เสิ่นอวี่อันยืนอยู่ที่ประตูแล้วเคาะเบา ๆ

ซีเจ๋อเงยหน้าขึ้นถาม "ว่าไง?"

"ภาพวาดตรอกในคืนฝนตกขายออกไปแล้ว"

ซีเจ๋อวางเอกสารลง "เร็วขนาดนั้นเลย?"

"ทางหอศิลป์คุยไว้ วันนี้เงินเข้าแล้ว"

ซีเจ๋อมองเขา "แสดงว่าตอนนี้นายเป็นคนมีรายได้แล้วนะ"

เสิ่นอวี่อันเดินเข้ามานั่งลงตรงข้ามเขา "ได้มาแล้ว ไม่มากหรอก"

"ก้อนแรก จำนวนไม่สำคัญ" ซีเจ๋อพิงพนักเก้าอี้ "นายว่าจะเอาไปใช้อะไร?"

เสิ่นอวี่อันคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ยังคิดไม่ออก"

ซีเจ๋อไม่ถามต่อ กลับไปอ่านเอกสารตามเดิม เสิ่นอวี่อันลุกขึ้นเดินออกไป

ระหว่างทางกลับห้องวาดภาพ เขาคิดไปตลอดทาง เงินก้อนนั้นจะว่ามากก็ไม่มาก จะว่าน้อยก็ไม่น้อย แต่เขาไม่อยากใช้มันอย่างสุรุ่ยสุร่าย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป