ซีเจ๋อตัดสินใจขอแต่งงานในช่วงบ่ายวันธรรมดาวันหนึ่ง
เขานั่งลงนามในเอกสารในห้องหนังสือ ปลายปากกาเคลื่อนไปบนหน้ากระดาษ แล้วจู่ ๆ ก็หยุดชะงัก
เขาก้มมองมือขวาที่กำปากกาอยู่ แหวนตราประจำตระกูลบนนิ้วนางถูกแสงจากโคมไฟส่องให้เกิดเงาจาง ๆ
เขาสวมแหวนวงนี้มานานกว่าสิบปี ตั้งแต่วันที่บรรลุนิติภาวะก็ไม่เคยถอดออกเลย เขามองมันอยู่ครู่หนึ่ง แล้ววางปากกาลงพิงพนักเก้าอี้
เขานึกถึงภาพแหวนวงนี้อยู่บนมือของอีกคน
นิ้วของเสิ่นอวี่อันเรียวบางกว่าเขามาก วงแหวนจะหลวมไปหนึ่งไซส์ หลวม ๆ คล้องอยู่ที่โคนนิ้ว โลหะสีเงินทาบเข้ากับผิวที่ขาวซีดของเขา ดูเป็นของที่ไม่พอดีตัวนัก แต่ท้ายที่สุดก็เป็นของของเขาอยู่ดี
ซีเจ๋อโทรศัพท์ให้ผู้ช่วยจองดอกกุหลาบขาว แล้วสั่งเทียนไข สีขาวและสีทองอ่อน
จากนั้นเขาก็โทรหาคุณยาย บอกว่าว่าเดือนหน้าจะขอแต่งงาน คุณยายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "รอคอยวันนี้มานานแล้ว"
เดือนนั้นซีเจ๋อไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก
เสิ่นอวี่อันวาดรูปตามปกติ ซีเจ๋อทำงานตามปกติ ตอนเย็นทั้งคู่ทานข้าวด้วยกัน อยู่ด้วยกันในห้องนั่งเล่น ขึ้นไปนอนด้วยกันที่ชั้นบน
ทุกคืนก่อนนอนซีเจ๋อจะถอดแหวนตราประจำตระกูลจากนิ้วนางวางไว้บนหัวเตียง เสิ่นอวี่อันบางครั้งก็หยิบขึ้นมาดู แล้ววางกลับที่เดิม
วันขอแต่งงานเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์
บ่ายวันนั้นก่อนออกไปข้างนอกซีเจ๋อบอกเสิ่นอวี่อันว่ามีประชุม
เสิ่นอวี่อันในห้องวาดภาพไม่แม้แต่จะเงยหน้า พูดว่า ไปเถอะ เย็นนี้กลับมาทานข้าวไหม ซีเจ๋อบอกว่ากลับ อาจจะดึกหน่อย เสิ่นอวี่อันบอกว่า ได้
ซีเจ๋อออกจากบ้าน
คนจากร้านดอกไม้มาถึงที่หัวมุมถนนก่อนแล้ว ดอกกุหลาบขาวมัดเป็นช่อ ๆ วางไว้ข้างป้ายรถเมล์ เทียนไขเรียงเป็นสองแถวตามทางเท้า ยื่นจากหัวมุมถนนไปจนถึงหน้าป้ายรถเมล์
พอซีเจ๋อมาถึง เขาก็ย่อตัวลงจัดตำแหน่งเทียนสองสามเล่มให้ชิดป้ายรถเมล์มากขึ้น
คนร้านดอกไม้ถามว่าแบบนี้ได้ไหม เขาถอยหลังไปสองสามก้าวดู แล้วบอกว่า เลื่อนไปทางซ้ายสองนิ้ว คนนั้นทำตาม
พอฟ้ามืดลง เขาก็พิงเสาไฟต้นหนึ่งยืนอยู่ครู่หนึ่ง
แสงเทียนทำให้พื้นถนนเป็นสีเหลืองอบอุ่น เมื่อลมพัดมา เปลวไฟก็เอนเล็กน้อยแล้วดีดกลับ