เสิ่นอวี่อันชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วกะพริบตา เขาอยู่ด้านบนบน? สมองของเขาใช้เวลาสองวินาทีกว่าจะเข้าใจว่าซีเจ๋อพูดหมายความว่าอะไร
ใบหูแดงขึ้นมาทันที ร้อนยิ่งกว่าครั้งไหนๆ
"ฉันไม่..."
"ฉันสอนเธอ"
เสิ่นอวี่อันนั่งลังเลอยู่สองสามวินาที ซีเจ๋อก็ไม่เร่งเขา แค่เงียบๆ มองอยู่
ในดวงตาสีเทาอมฟ้านั้น แสงยังคงทึบหนัก สายตาแบบนั้นทำให้เสิ่นอวี่อันรู้สึกว่าขาของตัวเองขยับไปเอง
เสิ่นอวี่อันหน้าแดงระเรื่อ
เขาก้มมองซีเจ๋อ แล้วมองตำแหน่งระหว่างคนทั้งสอง
………
สักพัก ซีเจ๋อก็ผลุงตัวขึ้น ดึงผ้าห่มมาคลุมให้เขา แล้วก็ล้มตัวลงนอนข้างๆ
เสิ่นอวี่อันหดตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเขา ขากอดมุดถูกับน่องของเขา แล้วก็นิ่งไป