"พวกแกสองคน เพิ่งกลับมาจากด้านนอกใช่ไหม"
"ใช่ครับ"
ร้อยเอกฝ่ายน้ำเงินคนหนึ่งเรียกพวกเขาไว้ แล้วเดินเข้ามาข้างหน้า
หลี่เสียงคังเหงื่อเย็นซึมออกมาที่หน้าผาก หัวใจเต้นตุบตับไม่หยุด
ฉินเฟิงยกมือเป็นการทำความเคารพ แต่ในใจก็เตรียมพร้อมจะลงมือแล้ว
เพียงแต่ถ้าลงมือไปจริง ๆ สถานการณ์ถัดจากนี้อาจควบคุมไม่ได้
แท้จริงแล้วเขาตั้งใจจะใช้ปัญญา แต่ที่นี่ก็คือฐานบัญชาการใหญ่ของฝ่ายน้ำเงิน ถ้าบานปลายออกมาก็จริง ๆ คงไม่เหลือทางเลือกนอกจากเปิดโหดล้างทุกคนเพื่อฝ่าออกไป
"ออกไปลาดตระเวนเฝ้ายามมาทั้งวัน ไปกินข้างพักสักหน่อยก่อน คืนนี้ยังมีภารกิจอีก"
"รับทราบครับ"
พูดจบ ร้อยเอกฝ่ายน้ำเงินก็เดินจากไป
หลี่เสียงคังที่รอดพ้นไปได้อย่างหวุดหวิดผ่อนคลายลงทันที แล้วถามอย่างระมัดระวังว่า "พี่เฟิง โรงอาหารอยู่ไหนเหรอ"
ฉินเฟิงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าโรงอาหารอยู่ตรงไหน แต่ร้อยเอกคนนั้นกำลังจะไปกินข้าวพอดี สองคนนี้เลยเดินตามหลังไปเลย
แต่ทั้งคู่ไม่เดินตามให้ใกล้เกินไป แกล้งชะลอฝีเท้าลง เพราะฉินเฟิงก็กำลังสังเกตการจัดกำลังพลของฐานบัญชาการฝ่ายน้ำเงินอยู่
ตรงนี้คือทางเข้าด้านใต้ชั้นหนึ่ง ห้องสมุดสาธารณะของเมืองชั้นหนึ่งมีทางเข้าทั้งหมดสามทาง แต่ละทางมีกำลังพลเฝ้ายามอยู่
ทางบันไดและทางลิฟต์ด้านในก็มีผู้เฝ้าดูเช่นกัน ตามปกติหากไม่ได้รับคำสั่งห้ามขึ้นชั้นบนเด็ดขาด
แปลว่า ฐานบัญชาการฝ่ายน้ำเงินซ่อนตัวอยู่สักแห่งบนชั้นสองหรือชั้นสามนั่นเอง
ไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงที่กินข้าว ตรงนี้เดิมทีก็คือโรงอาหารพนักงาน ขนาดไม่ใหญ่ แต่เมนูค่อนข้างหลากหลาย