วี้อุ้ย วี้อุ้ย……
รถดับเพลิงสีแดงหลายคันกางไฟฉายกระพริบ เร่งความเร็วฝ่าม่านความมืดยามราตรี
แต่พอถึงจุดหมาย ลงจากรถมาเตรียมตรวจสอบสถานการณ์ไฟไหม้ กลับโดนคนกลุ่มหนึ่งขวางเอาไว้
ร้อยตรีฝ่ายน้ำเงินคนหนึ่งออกมาขวางเสียจนนักผจญเพลิงเข้าไปไม่ได้เลย
"การซ้อมยังไม่จบ ที่นี่เป็นเขตทหารหวงห้าม โปรดออกจากบริเวณนี้ทันที!"
"อะไรของพวกนาย? เราได้รับแจ้งเหตุเพลิงไหม้ถึงได้รีบวิ่งมา อย่างน้อยก็ต้องให้เข้าไปดูให้ชัด ยืนยันว่าปลอดภัยแล้วค่อยไป!"
"ที่นี่ไม่มีเพลิงไหม้ เป็นการแจ้งเกินจริง รีบไปเลย!"
ร้อยตรีฝ่ายน้ำเงินที่ขวางเอาไว้เป็นระยะยังหันไปมองรอบ ๆ ตลอดเวลา
ในใจลุกลนไม่เป็นท่า รู้สึกว่าอีกแป๊บเดียวจะมีทหารฝ่ายแดงโหดฆ่าออกมาจากความมืดเป็นโขลง
ไฟดับกะทันหันแถมยังมีเหตุเพลิงไหม้ชนิดนี้ มันแปลกเกินไป ชัดเจนว่าฝ่ายแดงแทรกซึมเข้ามาสร้างเรื่องแน่นอน
ตอนนี้ด้านในห้องสมุดมืดสนิท ด้านนอกยังมีนักผจญเพลิงที่ได้รับแจ้งเหตุกำลังจะบุกเข้ามา จะกล้าปล่อยคนเข้าไปยังไงไหว แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นล่ะ……
คิดถึงตรงนี้ ดวงตาของร้อยตรีเบิกกว้างเท่ากระดิ่งทองแดง รีบยกปากกระบอกปืนขึ้นเล็งพวกนั้นทันที พร้อมส่งเสียงตะโกนลั่น
"ห้ามขยับ! ยกมือขึ้น!"
เห็นสภาพแบบนี้ ทหารฝ่ายน้ำเงินคนอื่น ๆ ก็รู้ตัวทัน รีบชี้ปืนใส่นักผจญเพลิงทั้งเจ็ดแปดคนตรงหน้า
ฝ่ายนักผจญเพลิงก็ตกใจ รีบถอยหลังพร้อมยกสองมือขึ้น
"สหาย ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ พวกเราแค่ได้รับแจ้งเหตุเพลิงไหม้มาช่วยดับไฟเท่านั้น"