นักเรียนนายร้อยขวัญใจกองทัพ

ตอนที่ 114 ชาวนากับงู, ตงกัวเซียนเซียนกับหมาป่า

8 นาที· 1.8K คำ

"เห็นทหารสองคนของผมไหม"

"ไม่เห็น"

"เห็นทหารของผมไหม"

"ไม่"

"ทหารผมสองคนหายไป หนึ่งเป็นสิบโทชั้นสาม อีกคนเพิ่งเป็นทหารใหม่!"

ระหว่างเดินลงเขา เก๋อจื้อหย่งเหมือนคนไร้วิญญาณ เจอใครก็พุ่งเข้าไปถาม

เห็นจ้าวเผิงเฟยไหม เห็นฉินเฟิงหรือเปล่า

แต่ไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีใครเห็นเลย

พวกเขาเป็นตำรวจติดอาวุธที่ถูกส่งมาค้นหาและปิดล้อมคนร้ายติดอาวุธ

ได้ยินว่าการสู้รบบนนั้นจบแล้ว ด้านบนก็สั่งให้พวกเขาลงเขาก่อน

ดังนั้น สำหรับการสู้รบที่เกิดบนยอดเขาอีกลูกหนึ่ง ทุกคนไม่รู้เรื่องเลย

บนเส้นทางเขา เก๋อจื้อหย่งยังคงตามหาราวกับคลั่ง

เขาเชื่อมั่นว่าจะต้องถามถึงที่อยู่ของทั้งสองคนได้

ยังไม่เห็นตัวต้องถือว่ายังมีชีวิตอยู่ ถ้าตายก็...

ถุย ถุย ถุย!

สองคนนั้นดวงแข็งแกร่ง ไม่มีทางตาย!

แต่แล้วในตอนนั้นเอง มีเจ้าหน้าที่แพทย์สองคนหามเปลหามลงมาจากเขา คนหนึ่งอยู่หน้าคนหนึ่งอยู่หลัง

มองดูผ้าขาวที่คลุมบนเปลหาม หัวใจของเก๋อจื้อหย่งแทบหยุดเต้น

เขาเหมือนหุ่นเชิด ก้าวเดินเข้าไปขวางทีละก้าว

อย่างไม่สบายใจนักเอื้อมมือออกไป ค่อยๆ เปิดผ้าขาวขึ้น

วินาทีนั้น หัวใจของเขาเหมือนพุ่งจนเกือบหลุดออกจากลำคอ

แต่ที่ปรากฎเข้าตา ไม่ใช่หนึ่งในสองใบหน้าที่เขาคุ้นเคย

หากเป็นศพคนร้ายติดอาวุธที่หัวกะโหลกผิดรูปไปอย่างมาก

ตอนนี้เก๋อจื้อหย่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก ใจพลันโล่งขึ้น

แต่ความรู้สึกไม่สบายใจแบบนี้ เมื่อเริ่มขึ้นแล้วก็หยุดไม่ได้เลย

เขาเริ่มก้าวเร็วขึ้นไปข้างบน ขอแค่เจอคนหามเปลหามก็จะรีบวิ่งเข้าไปตรวจดู

ตลอดกระบวนการ ราวกับนั่งรถไฟเหาะ

ทุกครั้ง เป็นการทรมานอย่างแสนสาหัส

ตอนนี้เขาขัดแย้งในใจมาก

ทั้งหวังว่าจะหาสองคนนั้นพบ

แต่ก็ไม่อยากให้ผ้าขาวข้างล่างคลุมร่างของใครสักคนในพวกเขา

ด้วยความรู้สึกขัดแย้งเช่นนี้ เก๋อจื้อหย่งเปิดกล่องสุ่มต่อเนื่องหลายใบ ไม่มีข้อยกเว้นล้วนเป็นศพคนร้ายติดอาวุธ

บางคนมีมีดปักอก บางคนหัวกะโหลกผิดรูป ยังมีที่ถูกยิงเป็นรังผึ้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป