"หวัดดีครับนาย ขอดูบัตรหน่อย!"
ที่จุดตรวจ นายกองร้อยของตำรวจติดอาวุธทำความเคารพเก๋อจื้อหย่ง
เก๋อจื้อหย่งรีบล้วงบัตรยื่นให้ทันที
ตรวจดูอย่างละเอียดหนึ่งรอบ ยืนยันว่าไม่มีปัญหา นายกองร้อยนั่นถึงจะคืนบัตรให้
"เรียบร้อย ผ่านไปได้แล้ว"
เก๋อจื้อหย่งเก็บบัตรพลางโบกมือไปทางด้านหลัง แล้วถามด้วยความสงสัย
"นายครับ นี่เกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ ปิดกั้นพื้นที่เลยเหรอ?"
เห็นว่าเป็นทหารเหมือนกัน นายกองร้อยก็ไม่ได้ปิดบัง
"เมื่อคืน มีแก๊งค้ายาข้ามชายแดน ยิงตำรวจตระเวนชายแดนตายหนึ่งคน บาดเจ็บสอง"
"ผู้การสั่งให้ลาดตระเวนเข้มทั่วบริเวณนี้ ต้องจัดการยิงทิ้งให้หมดภายใน 72 ชั่วโมง"
"ถ้าพวกคุณเจอบุคคลต้องสงสัยระหว่างทาง แจ้งเราให้ทราบด้วย!"
"ได้เลย ได้เลย!" เก๋อจื้อหย่งพยักหน้าหนักแน่น แล้วรีบตามแถวไป
ระหว่างทาง พวกหัวหน้าหมวดต่างมุงเข้ามาถามเก๋อจื้อหย่งว่าเกิดอะไรขึ้น
เรื่องนี้ผู้หมวดก็ไม่ได้ปิดบัง และกำชับให้ทุกคนระวังตัวให้มากขึ้น
แถบนี้ภูเขาก็เยอะ ต้นไม้ก็เยอะ จะซ่อนคนไม่กี่คน หรือจะซ่อนกองทัพทั้งกอง ก็ยังหายาก
เขาหมื่นลูกกลางภาคตะวันตกเฉียงใต้ นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ เลย
เก๋อจื้อหย่งเลยเน้นว่า ระหว่างเร่งเดินทาง ก็ต้องระวังให้ดี
ถ้าเจอใครต้องสงสัยรอบ ๆ ต้องรีบรายงานทันที
พอพูดจบ แถวเดินแถวก็คึกคักทันที
พวกทหารใหม่ซุบซิบกันเบา ๆ ว่าอันนี้ก็คือเหรียญกล้าหาญเดินได้
แล้วยังบอกว่า ถ้าให้พวกเราเจอจริง ๆ จับคนร้ายได้ ไม่ได้ยกหมวดได้เหรียญกล้าหาญกันหมดรึไง?