ทหารใหม่หิ้วเก้าอี้สนาม เข้าแถวมาที่ลานว่างทางด้านขวาของสนามบาส
ตอนนี้ ตรงหน้าทุกคนมีจอผ้าสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาวตั้งอยู่แล้ว
ห่างจากจอไปสามสี่เมตร ครูฝึกกองร้อยกับหัวหน้าหมวดหนึ่งกำลังเซ็ตอุปกรณ์ฉายภาพกันอยู่
นึกถึงว่าจะได้ดูหนังเร็วๆ นี้ ใบหน้าทหารใหม่ทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ
สำหรับคนเป็นทหารส่วนใหญ่ ช่วงหนึ่งทุ่มถึงหนึ่งทุ่มครึ่งเป็นเวลาที่ทรมานเอามากๆ
ก็แหงล่ะ ไม่มีวัยรุ่นคนไหนชอบดูข่าวภาคค่ำหรอก
แล้วดูก็ดูเถอะ ทุกครั้งจบยังต้องสุ่มเรียกให้ออกมาวิจารณ์อีก
คนที่ถูกเรียก ส่วนใหญ่ต้องยืนทำหน้าเหมือนตัวตลกอยู่ตรงนั้น
เพราะข่าวที่พูดถึงก็เป็นเรื่องใหญ่ระดับประเทศ สถานการณ์โลก
แค่ดูให้เข้าใจยังยากเลย ไม่ต้องพูดถึงการสรุปและวิจารณ์
นอกจากนี้ หนังกลางแปลงสำหรับหลายคนก็เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่มาก
ด้วยสภาพความเป็นอยู่ที่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ คนเมืองสมัครเป็นทหารมากขึ้น
และสำหรับวัยรุ่นที่เติบโตในป่าคอนกรีต ในย่านบ้านจัดสรรระดับกลางถึงสูง หนังกลางแปลงเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่มีโอกาสได้สัมผัสเลย
ความตื่นเต้นนี้ ก็เหมือนกับความรู้สึกของคนเมืองกับการไปตั้งแคมป์หรือทำอาหารนอกบ้านนั่นแหละ
รู้สึกว่ามันเท่ ทันสมัย
แต่สำหรับคนบ้านนอก หรือวัยรุ่นที่เติบโตในชุมชนเล็กๆ
หนังกลางแปลงกลับเป็นสิ่งที่คุ้นเคยที่สุดอย่างหนึ่ง และทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนอยู่บ้านได้ทันที
เมื่อก่อน แม่ไม้มวยจีนในสวนสาธารณะยังไม่ฮิต
ชีวิตกลางคืนของคนชนบทนั้นน่าเบื่อสุดๆ
พอฟ้ามืดตอนสองทุ่ม ก็ต้องขึ้นเตียงนอนแล้ว
ต่อให้ดูทีวี ก็เลือกดูได้ไม่กี่ช่อง พื้นๆ ก็มีแค่องค์หญิงคืนวัง กับตำนานนางพญางูขาว
และหนังกลางแปลง ก็คือหนึ่งในกิจกรรมรวมตัวที่คนในหมู่บ้านเฝ้ารอมากที่สุด