"เฮ้ย! หมวดสี่นี่ไปร้านค้ากันมาเหรอ!"
"ไปร้านค้าที่ไหนกัน นี่มันไปปล้นร้านค้าชัด ๆ!"
"บ้าเอ๊ย นี่ซื้อมาเท่าไหร่ ไม่ถึงพันกว่าหวินไม่ได้แน่ ๆ?"
ตอนนี้ พวกหมวดสี่ที่หิ้วของพะรุงพะรังกลับมาถึงตึกนอน กลายเป็นดาวเด่นของหน่วยฝึกทหารใหม่ไปแล้ว
โดยเฉพาะตอนที่พวกเขาเห็น ทหารใหม่หมวดอื่น ๆ ชะเง้อคอยาวเป็นตัวบ่น บนราวระเบียงแล้วส่งสายตาอิจฉามาให้
กลุ่มที่นำโดยหลี่เจียเซิ่ง ยิ่งได้ใจ ผุดความลำพองขึ้นมาบนหน้าตาเต็ม ๆ
ขนาดแค่เดินขึ้นบันได พวกเขายังเดินเหมือนนางแบบเดินแคตวอล์กเลย
แต่ก็ต้องยอมรับว่า พวกเขาซื้อของมาเยอะจริง ๆ
นอกจากของกินของดื่ม สบู่ ยาสีฟัน โฟมล้างหน้า ของใช้ในชีวิตประจำวันก็เอามาด้วย
เพราะไม่รู้ว่ากว่าจะได้ไปร้านค้าอีกทีเมื่อไหร่
ของใช้พวกนี้หมดเร็ว ตุนไว้ก่อนดีกว่า
ใครใช้หมดก่อนก็มาหยิบได้
กลับมาถึงห้องนอน วางของปุ๊บ แยกย้ายกันจับจ่ายแจกจ่ายทันที
ขนมอบกรอบ หมึกย่าง โคล่าเล็ก กินกันสนุกสนานสุด ๆ
ตรงทางเดินหน้าห้อง พวกทหารใหม่หมวดห้าและหมวดหกโผล่พรวด ๆ เหมือนดอกเห็ดที่งอกขึ้นมาหลังฝนตก
ออกมายืนกระพริบตาปริบ ๆ แหงนมองเข้าไปข้างในไม่หยุด
มองหาอะไร?
ก็ดูใหญ่ถ่ายทอดสดแดกของหมดนั่นไง!
ถึงอาหารทหารจะรสชาติดี แต่ให้กินทุกวันใครจะไปทนไหว?
ใครที่อยู่บ้าน ไม่ได้แวะไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อขนมขบเคี้ยวแก้เลี่ยนบ้าง?
ตั้งแต่เข้ากรมมา ของพวกนี้ก็ลาขาดกันไปเลย
นี่พวกเขาเกือบลืมรสชาติขนมพวกนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ
แถมยังไม่ได้กินข้าวเย็น เพิ่งผ่านการฝึกมาทั้งบ่าย ทหารใหม่ ๆ ก็โซหิวกันจนไส้กิ่ว
ซ่า!
ฉีเหมิ่งฉีกซองมันฝรั่งทอดรสบาร์บีคิว ยัดเข้าปากกร้วม ๆ
เสียงกรุบกรอบฟังแล้วกลืนน้ำลายตาม
ส่วนเฉินซานสีก็กำลังแทะตีนไก่ดองพริกยี่ห้อยู่อวี่อย่างตั้งอกตั้งใจ
กลิ่นเปรี้ยว ๆ เผ็ด ๆ ลอยออกมานอกห้อง ทำให้น้ำลายสอโดยอัตโนมัติ