บี๊บบี๊บบี๊บ...
กรมเสริมกำลังที่ 112 ยกเว้นพวกที่ออกไปฝึกภาคสนาม ทหารที่เหลือประจำค่ายทั้งหมดต้องมารวมพลที่ลานใหญ่
ตามปกติ การรวมพลทั้งกรมแบบนี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีเรื่องใหญ่ในกรมเท่านั้น
แต่ครั้งนี้ไม่มีลมหายใจใด ๆ รั่วไหลออกมาเลย ก็ไม่ได้ยินว่ามีเรื่องอะไรใหญ่โตเกิดขึ้น?
เมื่อฉินเฟิงผู้ตรวจการที่ห่างหายไปนานปรากฏตัวบนแท่นชมการสวนสนาม สายตาของทุกคนก็ตกอยู่ที่ตัวเขาทันที
ยังคงสง่างามผ่องใส ยังคงหล่อเหลาไม่เหมือนใคร ยังคงเป็นคนแบบที่ทุกคนจดจำ
"ฉันว่า... จะแนะนำตัวเองใหม่อีกรอบไหม?"
บทเปิดของฉินเฟิงทำให้หลายคนห้ามยิ้มไม่ได้ หัวเราะออกมาทั้งแอบ
ในฐานะผู้ตรวจการของกรม อัตราการมาปฏิบัติงานของเขาก็แทบไม่สูงเลยจริง ๆ ไม่ออกไปศึกษา ก็ออกไปทำงานราชการ
เวลาที่อยู่ในบริเวณค่ายกรมเสริมกำลังจริง ๆ มีน้อยเหลือเกิน แต่มันไม่ได้ลดทอนสถานะของเขาในใจทุกคนเลยแม้แต่นิด
เพราะทุกครั้งที่ฉินเฟิงออกไป ไม่ใช่กำลังสร้างชื่อ ก็อยู่ระหว่างทางไปสร้างชื่อ
ช่วงก่อนหน้านี้ ในขบวนสวนสนามยิ่งใหญ่ที่จัตุรัสแดงของรัสเซีย ฉินเฟิงในฐานะผู้ถือธงแม้อยู่ไกลแสนไกล ก็ยังทำให้ทหารทั้งกรมเสริมกำลังรู้สึกถึงความภาคภูมิใจสูงส่ง
ก็เพียงเพราะฉินเฟิงเป็นผู้ตรวจการของกรมพวกเขา ก็เพียงเพราะเขากำลังสร้างเกียรติภูมิให้ชาติ!
ฉินเฟิงเคาะคอเบา ๆ แล้วเริ่มแนะนำตัวอย่างจริงจัง "ฉันเห็นว่าในกรมมีหน้าใหม่เพิ่มขึ้นบ้าง ดูท่าทางจะมีทหารใหม่เข้ามาสินะ"
"ที่นี่ ขอฉันแนะนำตัวอีกครั้ง ฉันชื่อฉินเฟิง ฉินแห่งฉินหวงฮั่นอู่ เฟิงแห่งเฟิงกู่ผู้คงแก่เรียน"
ในแถวทหาร ดวงตาของเฉินจื่อหลงเต็มไปด้วยความทรงจำ
บทเปิดแบบเดิม การแนะนำตัวแบบเดิม
นั่นคือครั้งแรกที่พวกเขารู้จักกับฉินเฟิง