หยุด!
ฉินเฟิงยื่นมือไปจับปุ๊บ พวกตัวป่วนที่กำลังเล่นกันสนุกก็หยุดทันที จากนั้นก็กลับมาถกเถียงกันต่อด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ไม่ใช่มั้ง โดนไปรอบนึงแล้ว ยังจะมาอีกเหรอ?"
"พวกพี่ทหารเก๋า คงไม่ถึงกับสมองกลวงขนาดนั้นหรอกนะ?"
"ฉันว่า ที่หัวหน้ารองบอก มีโอกาสเป็นไปได้สูงเลย!"
ฉีเหมิ่งทำหน้าตาจริงจัง "ผมมีอาจารย์สอนวิทยายุทธ์คนหนึ่ง ก่อนปลดประจำการเคยอยู่หน่วยรบพิเศษ มีครั้งหนึ่งตอนกินข้าว เขาบอกว่า คืนเดียวเป่าแตรรวมพลฉุกเฉินได้เจ็ดแปดครั้ง เป็นเรื่องปกติเลยครับ!"
"โดยเฉพาะช่วงเทศกาล หรือวันสำคัญ ๆ คืนเดียวเป่าเป็นสิบกว่าครั้งก็มี!"
ได้ยินแบบนี้ ทุกคนแทบอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด
โดนรวมพลฉุกเฉินไปรอบนึง ก็ทรมาณจะแย่แล้ว
ตอนนี้ใกล้ตีสองแล้ว ถ้าต้องโดนอีกสิบกว่ารอบ จะเอาชีวิตกันหรือไง?
"นั่นมันหน่วยรบพิเศษนะ เราแค่พลทหารใหม่ คงไม่ถึงขั้นบ้าแบบนั้นมั้ง?"
"ใช่ พวกเราไม่ได้นอน พวกพี่ทหารเก๋าก็อดนอนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"
"ฉันพนันว่าพวกเขายังพอมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง คงไม่ใจดำขนาดนั้น!"
ได้ยินคำพูดไร้เดียงสาพวกนั้น ฉินเฟิงก็หัวเราะ "ผมถามหน่อย ถ้าพวกนายเป็นทหารเก๋า แล้วมีอำนาจเป่าแตรรวมพลฉุกเฉิน พวกนายจะทำยังไง?"