เมืองเก่า ถนนสายหนึ่งที่มีชาวจีนอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่
ฉินเฟิงสวมชุดท้องถิ่นของคนรุ่นนี้ กำลังนั่งกินข้าวเหนียวสูตรพิเศษของที่นี่อยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
เครื่องเทศนานาชนิดผสมกับเนื้อปลาและหมูสับ กินเข้าไปแล้วอิ่มใจสะใจสุด ๆ
ดีกว่าสองสามวันก่อนที่พวกเขาต้องนอนกินกลางดง ลำบากตระกันตะกรันในการรบมากนัก
ไม่นาน ชายวัยกลางคนในคราบชาวนาที่ไปซื้อผักก็วางไม้ยืนหยั่งลงที่หน้าร้านแล้วเดินเข้ามา
ตอนนี้เป็นเวลาอาหาร คนกินในร้านก็เยอะ ฉินเฟิงมีที่ว่างอยู่พอดี
ชายวัยกลางคนถอดหมวกฟาง โบกให้ลมพัดเย็นสองสามที แล้วยิ้มอย่างเขินอายก่อนนั่งลงข้างฉินเฟิง
อาหารถูกเสิร์ฟมาเร็วมาก ชายวัยกลางคนกินไปพลางกระซิบพึมพำกับตัวเอง "ฉีเหมิ่งยังจับตาต่อไป เจ้าตระกูลคุยนี่แสบสันต์มาก รู้ว่าช่วงนี้ภายนอกไม่สงบ เลยแอบซุ่มอยู่แต่ในค่ายไม่ออกมาเลย"
ฉินเฟิงวางช้อน ซับปาก ทำเหมือนไม่ได้ยินอะไร แล้วหยิบเครื่องดื่มบนโต๊ะขึ้นมาจิบหนึ่งคำ
จากนั้นเดินออกไปด้านนอก เห็นตะกร้าผักสองใบวางอยู่หน้าร้าน ก็ถามว่าผักขายเท่าไหร่
ชายวัยกลางคนในคราบชาวนาท้องถิ่นรีบวางอาหารลงแล้ววิ่งออกมาทันที
สองคนยองๆ คุกเข่าคุยกันกับพื้น ดูท่าทางเหมือนกำลังต่อรองราคากัน
"ให้เข้าจับตาต่อไป จับตาให้แน่น พวกลี่เชียนจวินอีกสองสามวันจะถึงแล้ว"
"ถึงตอนนั้น เขาจะชวนฉันเอง ให้ร่วมโจมตีค่ายของนายพลคุย"
"รับทราบ"
หลี่เจียเซิ่งที่ปลอมตัวเป็นชาวนาท้องถิ่นพยักหน้า
แล้วก็ตะโกนเสียงดังว่าราคานี่ถูกเกินไป ขอขึ้นอีกหน่อยได้ไหม
ท้ายที่สุด สองคนก็ต่อรองกันเหมือนในตลาดสด จบลงด้วยการขายผักหนึ่งตะกร้าให้ฉินเฟิงในราคาที่ต่ำกว่าตลาดนิดหน่อย