“เร็ว! เดินมาทางนี้ มาทางนี้!”
ที่แถบหนึ่งในภาคใต้ของประเทศลาว ลี่เชียนจวินกำลังนำคนของตัวเองเข้าไปช่วยเหลือนักเรียนไม่กี่คนที่ติดอยู่ในโรงเรียน
โรงเรียนแห่งนี้มีนักเรียนเชื้อสายจีนอยู่จำนวนหนึ่ง เพราะได้รับผลกระทบจากความปั่นป่วนในท้องถิ่น นักเรียนจำนวนไม่น้อยจึงติดค้างอยู่ในโรงเรียน
ดังนั้น ลี่เชียนจวินจึงเสมือนทหารเทพที่โปรยปรายลงจากฟ้า นำพลั่วพรรคพวกบุกเข้าสู่พื้นที่นี้ ช่วยนักเรียนเชื้อสายจีนเหล่านี้ออกจากแรงโน้มถ่วงของหายนะ
ทีมครั้งนี้มีสักยี่สิบคน ส่วนใหญ่ทาสีพรางป่าบนใบหน้า มีหกคนสวมหัวโขนต่างรูปทรง
คือ มิกกี้เมาส์ การ์ฟิลด์ จิ้งจอก ตัวตลก งู และผู้นำก็ยังเป็นแพะดำ
คนภายนอกทำหน้าที่คุ้มกัน ส่วนพวกเขาใช้จังหวะนี้พาเด็ก ๆ หลบหนีออกจากโรงเรียน
เมื่อนำคนไปถึงเขตปลอดภัยแล้ว ลี่เชียนจวินยังไม่ลืมเตือนเด็กหญิงถักหางหนึ่งคนว่า อย่าเดินว่อนไปมา รอพวกเขาเล่นงานคนร้ายจนแตกกระเจิงแล้วจะปลอดภัยเอง
ไป๋หลิงมองทุกอย่างเข้าตา แต่แววตากลับซับซ้อน
เมื่อก่อน เธอจะรู้สึกว่า ลี่เชียนจวินอ่อนโยนมาก
แม้บางครั้งจะเล็งปากกระบอกปืนใส่พี่น้องร่วมชาติตัวเอง แต่ที่เขาทำแบบนั้น ก็เพื่อไล่ตามอุดมคติที่ยิ่งใหญ่กว่า
แต่ตอนนี้ เธอรู้สึกเพียงความขยะแขยง
ผู้ชายคนนี้ คือแบบที่แท้จริงของคำว่าหน้าไหว้หลังหลอก
ฝ่ายหนึ่งสร้างปัญหา อีกฝ่ายหนึ่งก็แกล้งทำเป็นมาแก้ปัญหา ปากบอกความยิ่งใหญ่ของชนชาติ ข้างในใจเต็มไปด้วยความต่ำต้อยเห็นแก่ตัว