“ทุกท่าน สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าพวกคุณตอนนี้ คืออาวุธปืนที่กองทัพใช้งานบ่อยที่สุด!”
“ด้านนี้ จากซ้ายไปขวา ไล่ลำดับเป็นปืนพกแบบ 92 ความจุซองกระสุน......”
บนสนามยิง มีการสร้างโรงยาวยาวขึ้นมาหลังหนึ่งโดยเฉพาะ
เพราะเป็นห่วงว่าฝ่ายหญิงจะถูกแดดทำให้ผิวคล้ำ จึงจัดหลังคาบังแดดแบบนี้ขึ้นมา
พอกินข้าวเสร็จพักผ่อนสักครู่ แขกหญิงทุกคนก็ตื่นเต้นเดินมาที่สนามยิง เริ่มรู้จักอาวุธปืนที่กองทัพใช้งานบ่อย แถมระหว่างนั้นยังอนุญาตให้ถ่ายรูปเก็บไว้ได้อีกด้วย
ต้องรู้ไว้ว่ายุคนี้เป็นยุคอินเทอร์เน็ต สาว ๆ ไปที่ไหนก็ชอบเช็กอินถ่ายรูปกันทั้งนั้น
แม้จะไม่ได้เจอคู่ใจที่ถูกใจในงานหาคู่ก็เถอะ แต่ถ้าได้ภาพสุดคมชดหลาย ๆ ใบติดมือกลับ ก็ถือว่าคุ้มมากแล้ว
ขณะนี้ เก๋อจื้อหย่งสวมถุงมือสีขาว กำลังตั้งใจอธิบายความรู้พื้นฐานเรื่องอาวุธปืนให้แขกหญิงฟังอยู่อย่างเอาจริงเอาจัง
พออธิบายคร่าว ๆ จบ ก็ถึงช่วงลองสัมผัส
แน่นอนว่าในปืนไม่มีกระสุนเด็ดขาด
แค่ให้พวกเธอลองยกขึ้นถือ เล็งเล่น ๆ หาความรู้สึกกัน
“ว้าว ปืนนี่หนักชะมัดเลย?”
จากนั้นก็มีสาวแว่นคนหนึ่งยกปืน 81 ขึ้นมา
เธออยากลองเล็งเป้าที่อยู่ไกลออกไป แต่รู้สึกว่าแขนออกแรงไม่ถึง
สวี่เทียนไฉเดินมาจากด้านข้าง ช่วยประคองปืนให้มั่นคง “ปืน 81 เป็นปืนจู่โจมที่กองทัพเราใช้กันช่วงแรก สำหรับผู้หญิงถือว่าหนักไปหน่อยจริง ๆ แต่ถ้าตั้งท่าถูก จะง่ายขึ้นเยอะ”
“ใช่แล้ว ตอนเล็งแบบยืน ต้องวางก้นปืนแนบไหล่......”
สาวแว่นทำตามที่เขาสอน ผลออกมาดีขึ้นจริง ๆ “งั้นฉันต้องเล็งยังไง?”
สวี่เทียนไฉสาธิตต่อ “จุดนี้ จุดนี้ กับจุดนี้ ตา ศูนย์หลัง ศูนย์หน้า ต้องอยู่เรียงกันเป็นเส้นเดียวสามจุด นี่คือสามประการสำคัญของการเล็งยิง พอเรียงสามจุดได้แล้วค่อยเล็งไปที่ดาวแดงตรงกลางเป้าที่อยู่ไกลออกไป”