เมื่อเหล่าผู้เข้าร่วมหญิงถอดหน้ากากออก เสียงปรบมือก็ดังขึ้นทันทีทั่วบริเวณ
สาว ๆ ต่างอายนิด ๆ ปิดปากยิ้มแก้มแดง
ส่วนทหารหนุ่มที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็มีไม่น้อยที่แอบยิ้มเขิน ๆ เหมือนเด็กหนุ่มใหญ่
ช่วงเช้าที่ได้อยู่ร่วมกัน มีหลายคู่ที่ซึ่งกันและกันเกิดความประทับใจ พอถอดหน้ากากออก ความรู้สึกดี ๆ นั้นก็ย้อนกลับเข้ามาในหัว
ทำให้สาวธรรมดา ๆ ที่หน้าตาอาจดูเรียบ ๆ กลับดูสวยราวกับนางฟ้า
นี่แหละที่เรียกว่า ตาคู่รักมองอะไรก็สวย
สายตาของฉินเฟิงหยุดอยู่ที่โต๊ะฝั่งตรงข้าม ที่ใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง
ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก ผิวไม่ขาวซีด แต่เป็นสีแทนอย่างมีสุขภาพดี
อายุไม่น่าเกินยี่สิบห้า แต่ฉินเฟิงกลับจับได้ว่าดวงตาคู่นั้นแฝงความท้าทายอยู่
แต่... ฉินเฟิงงงสุด ๆ
อย่างแรก เขาไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้
อย่างที่สอง นี่ก็ไม่ใช่อดีตแฟนคนไหนของเขา
ถึงแม้ตอนก่อนเข้ากองทัพ ฉินเฟิงจะเคยมีฉายาว่าเล่นกับดอกไม้ทั้งสวนแต่ไม่ติดใบไม้สักใบ ยังได้รับการขนานนามว่าชายสุดโรแมนติกแห่งเจียงเจ้อก็ตาม
แต่ไม่ว่าจะค้นความจำแค่ไหน ก็หาใบหน้านี้ไม่เจอสักนิด
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงสวยขนาดนี้ ถ้าเป็นอดีตแฟนจริง เขาไม่มีทางลืม
สุดท้าย คือความรู้สึกคุ้นเคยแปลก ๆ ที่โคตรน่ารำคาญนี่แหละ ซึ่งฉินเฟิงก็ยังไม่เข้าใจ
เขาเลยตัดสินใจลุกขึ้นไปหาเอง เดินไปนั่งตรงข้ามผู้หญิงคนนั้น แล้วเอ่ยถามทหารหนุ่มหน้าแดงคนหนึ่ง