ห้องสำนักงานกองบัญชาการหน่วยรบพิเศษเสือดาวอสุนี
เหลยไข่เหวินเดินไปมาอย่างกระวนกระวายในห้องสำนักงาน คิ้วขมวดแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความห่วงกังวล
ขณะนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากด้านนอก
"ขออนุญาตรายงาน"
"เข้ามา!"
เสนาธิการพาผู้ช่วยผู้บังคับกองร้อยอย่างข่งไหล เดินเข้ามาในห้องสำนักงานพร้อมกัน
"ผู้บังคับกองพันฯ มีคำสั่งอะไรครับ?"
"ปิดประตู"
เมื่อปิดประตูเรียบร้อย ทั้งสองมองหน้ากันสักครู่ ดูเหมือนต่างสัมผัสได้ว่าผู้บังคับกองพันฯ กำลังใจคอไม่ดี
ปกติผู้บังคับกองพันฯ คนนี้มั่นคงราวภูเขาไท้ชาน ทำไมวันนี้ถึงดูกระสับกระส่ายอย่างมาก?
ข่งไหลเอ่ยขึ้นเอง "ผู้บังคับกองพันฯ แผนตัดหัวครั้งนี้ลงมือได้ราบรื่นพอสมควร ผู้บังคับหน่วยฐานระดับล่างของกองพลน้อยผสมแทบทั้งหมด โดนเราจับเป็นเชลยไปเรียบร้อยแล้ว"
"โดยรวมถือว่าผลงานออกมาดีพอสมควรใช่ไหมครับ?"
เสนาธิการเสริมต่อ "ถึงจะเสียทีกับกองร้อยดาบเหล็กกับฝ่ายฝึกอบรม แต่ก็อยู่ในความคาดหมาย เพราะพวกเราไม่มีหน่วยสนับสนุนเลย บุกเดี่ยวเข้าไปแบบนั้น ย่อมมีความผิดพลาดบ้าง"
ในสมรภูมิ หน่วยรบพิเศษมักออกปฏิบัติการร่วมกับหน่วยลาดตระเวน
หลายครั้งต้องรอให้หน่วยลาดตระเวนสืบข่าวกรองคร่าว ๆ เสร็จก่อน ค่อยแบ่งกำลังเล็กลอบแทรกซึมเข้าไป
ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังยังมีหน่วยติดอาวุธหนักให้การปกป้องและสนับสนุนด้วยกำลังไฟ
ทั้งหมดก็เพื่อความมั่นใจ ให้ภารกิจสำเร็จลุล่วงไปอย่างราบรื่น
แต่ครั้งนี้ ฉินเฟิงมาเร็วเกินไป ไม่ได้เว้นเวลาให้พวกเขาเตรียมตัวเลย
บุกเข้ามาแบบหน้าด้านด้วยกำลังหลักเดี่ยว เทียบเท่ากับคนคนเดียวทำงานแทนคนหลายสิบ ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกจ่อปากกระบอกปืนที่หัวของทหารเสือดาวอสุนี บังคับให้กระโดดลงทะเล