"เร็วเข้า เร็วเข้า วิ่งสิ วิ่ง!"
"ก้าวให้ยาวกว่านี้หน่อย พวกแกเดินเล่นกันอยู่รึไง?"
ตอนเช้า ทหารใหม่กำลังวิ่ง 3 กิโลเมตรบนสนามซ้อม
หัวหน้าหมวดที่อยู่ด้านหลังยังคงอารมณ์ร้อนเหมือนทุกที คล้ายกับต้อนฝูงแกะ
แต่ในแถวตอนนี้ มีกลุ่มหนึ่งที่พิเศษสุด ๆ
พวกเขาไม่มีคิ้ว หัวก็โล้นเกลี้ยง มองไม่เห็นเส้นผมสักเส้น
ถึงแม้ว่าทหารใหม่หมวดสี่จะกลายเป็นไข่ต้มกันหมด แต่ทั้งหน่วยฝึกทหารใหม่ก็ไม่มีใครหัวเราะเยาะพวกเขาเลย
เพราะว่าบางเรื่อง ถ้าทำคนเดียวก็อาจดูงี่เง่า
แต่ถ้ามีคนทำกันเป็นกลุ่ม มันจะดูเท่สุด ๆ ไปเลย
วิ่ง 3 กิโลเมตรเสร็จเร็วมาก ทหารใหม่แต่ละหมวดต่างก็พากันออกจากสนามซ้อมไปตามหัวหน้าของตัวเอง
แต่ตอนนี้ ยังมีคนหนึ่งที่ยังวิ่งวนในสนามต่อไป ดูแปลกแยกจากคนอื่น
ใต้เสาธงที่อยู่ไม่ไกล เก๋อจื้อหย่งขมวดคิ้วเล็กน้อย "ไอ้ฉินเฟิงนี่เอาจริงแฮะ มันคิดจะชดเชยปริมาณการฝึกก่อนหน้านี้ทั้งหมดจริง ๆ เหรอ? ร่างกายมันจะไหวไหม?"
จ้าวเผิงเฟยยิ้มแห้ง "ตอนแรกผมก็นึกว่ามันแค่พูดไปอย่างนั้น แต่ช่วงสองวันนี้คุณก็เห็นแล้ว ฝึกทั้งหมดมันทำเป็นสองเท่า......."
"ส่วนเรื่องร่างกาย ผมว่ามันแข็งแรงเหมือนลูกวัวเลย ไม่เหมือนคนที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลเลยสักนิด"
"ฮึ ๆๆ ไอ้หุ่นนี่มัน..." เก๋อจื้อหย่งส่ายหัว "ถ้าเป็นสมัยโบราณ ไม่เอาไปถางป่าบุกเบิกที่ดินนี่น่าเสียดายแย่"
ยังดีนะที่เข้ามาเป็นทหารในหน่วย ไม่งั้นจะมีสาว ๆ กี่คนที่ต้องซวย