"มาดูนี่สิ!"
ยามค่ำ ภายในห้องวิจัยการรบและห้องบัญชาการของโรงเรียนนายร้อยยังคงสว่างไสว
แผนที่ภูมิประเทศทางทหารขนาดใหญ่ถูกหวังกั๋วหวยกางออกแผ่บนโต๊ะ
ฉินเฟิงมองสันเขานับพันนับล้านบนแผนที่แล้วชักงง จึงหันไปมองทั้งสองคนด้วยความสงสัย
"เทือกเขาไท่หาง?"
"ใช่แล้ว เทือกเขาไท่หางนี่แหละ!"
หวังกั๋วหวยพูดตรง ๆ ว่า "สถานที่จัดการฝึกประลองครั้งนี้กับมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ อยู่แถวเทือกเขาไท่หางทั้งหมด"
เฮ่าเจิ้งเหวยมองฉินเฟิงแล้วอธิบายว่า "ฝ่ายกองบัญชาการใหญ่ต้องการจะฟื้นฟูยุทธการเทือกเขาไท่หางในสมัยนั้นขึ้นมาใหม่ภายใต้บริบทสงครามยุคใหม่ และก็ต้องการใช้โอกาสนี้พิสูจน์ด้วยว่ากำลังผู้บังคับบัญชาระดับฐานของกองทัพในอนาคต ยังคงมีขนบธรรมเนียมเดิมติดตัวอยู่หรือไม่"
พื้นที่เทือกเขาไท่หางเป็นเขาสูงป่าดง ภูมิประเทศซับซ้อนเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาอย่างยิ่ง
สมัยสงครามต่อต้านญี่ปุ่น บรรพบุรุษได้เข้ามาทำสงครามกองโจรทั้งบนภูเขาและที่ราบอย่างคล่องแคล่วว่องไวที่นี่
เข้าไประดมมวลชน รวมทุกกำลังต่อต้านญี่ปุ่นเข้าด้วยกัน โค่นเหล่าจอมโจรญี่ปุ่นที่รุกรานลงอย่างราบคาบ และทำลายการโจมตีของพวกหัวล้าน
แถมภาพยนตร์เรื่อง "บนเทือกเขาไท่หาง" ยังเป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย สมัยมัธยมต้นกับปลายยังจัดให้นักเรียนเข้าชมฟรีอีกต่างหาก
โดยเฉพาะฉากท้ายเรื่อง เมื่อทหารของเราหมดกระสุนหมดเสบียง ต้องชักดาบใหญ่ออกมาฟันปะทะกับเหล่าญี่ปุ่นด้วยดาบเปล่า ฉากเหล่านั้นยังฝังอยู่ในความทรงจำของฉินเฟิงจนถึงทุกวันนี้
และต้นแบบกองดาบใหญ่ที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนั้น ก็คือบรรพบุรุษของหน่วยมีดเหล็กในอดีตนี่เอง......
"การนำยุทธการคลาสสิกในอดีตมาจำลองใหม่ด้วยวิถีสงครามยุคใหม่ ถือเป็นสิ่งที่สร้างสรรค์จริง ๆ"