ตอนนี้หลี่เจียเซิ่งกำลังใจไม่ดีสุด ๆ!
เขาอยากจะถอนคำพูดที่พึ่งพูดออกไปทั้งหมดกลับคืน
แต่น่าเสียดาย น้ำที่สาดไปแล้ว ไม่สามารถเก็บกลับมาได้
มันไม่เหมือนกับวีแชท ที่ส่งผิดแล้วยังถอนกลับมาแก้ไขใหม่ได้
"หัว หัวหน้ารอง คุณต้องการให้ผมทำอะไรกันแน่?"
ฉินเฟิงโอบไหล่เขา พร้อมกับพูดด้วยรอยยิ้ม: "ก็แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีอะไรสำคัญ แค่คุณควบคุมระดับให้ดี ผมรับประกันว่าคุณจะปลอดภัยแน่นอน"
ได้ยินดังนั้น หลี่เจียเซิ่งที่ใจไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกไม่ดีเข้าไปใหญ่
แต่จะไม่ดีก็ไม่มีประโยชน์ เพราะงานนี้ เขาจะไม่ช่วยก็ต้องช่วย
ในสายตาของฉินเฟิง เจ้าหมอนี่คือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับงานสกปรกแบบนี้ ไม่มีใครเทียบได้!
......
"ฟังนะ ตอนกลางวันพวกคุณจะได้พักหนึ่งชั่วโมง"
ได้ยินคำนี้ออกจากปากของจ้าวเผิงเฟย เหล่าทหารใหม่หมวดสี่ต่างก็อึ้งงันตาโต
เหมือนฟังผิดไป ไม่อยากจะเชื่อเลย
เห็นทุกคนยืนเก้ออยู่กับที่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง จ้าวเผิงเฟยก็ทำตัวไม่ถูก
"เมื่อเช้าผมกับหัวหน้ารองของคุณคุยกันแล้ว เห็นว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องไปแข่งกับหมวดอื่น และไม่จำเป็นต้องดิ้นรนจนพังกันไปข้าง"
"ที่พวกเขาตื่นตั้งแต่ตีสี่กว่าเป็นเรื่องของเขา พวกเราต้องมีจังหวะของตัวเอง อย่าให้พวกนั้นมาทำให้พวกเราเสียขบวน"
"ไม่งั้นสุดท้ายก็พักผ่อนไม่พอ ทักษะการจัดเตียงก็ไม่ได้ดีขึ้น กลับกลายเป็นว่าเสียมากกว่าได้ ดังนั้นเดี๋ยวทุกคนนอนคว่ำพักสักหนึ่งชั่วโมง เพิ่มพลังให้เต็มที่แล้วค่อยพับผ้าห่ม"