“เจ้ากระต่ายน้อยขนสีขาว ขาวแล้วก็ขาวอีก หูสองข้างของมันชูขึ้นมา!”
ในสนามฝึก เหล่าทหารใหม่หมวดสี่เอามือทำท่า V ชูขึ้นข้างหัวทั้งสองข้าง
เลียนแบบท่ากระต่ายกระโดดขึ้นลง ๆ
ส่วนบทลิ้นพันนั้น แน่นอนว่าจ้าวเผิงเฟยเป็นคนท่อง
แถมยังบอกอีกว่า จะช่วยเพิ่มจังหวะให้ทุกคนด้วย
และเจ้ากระโดดกระต่ายนี่ มันเหนื่อยกว่ากระโดดกบอีก
ไม่ใช่แค่ทรมานขา แต่ยังทรมานหน้าท้องด้วย ขนาดฉินเฟิงยังต้องกัดฟันทำให้จบ
เพิ่งกระโดดได้แค่ 20 นาที หลายคนก็ยืนแทบไม่อยู่แล้ว
โดยเฉพาะเจ้าหมอนั่นเฉินซานสี ยืนกางขาเหมือนเพิ่งคลอดลูก
ดูเหมือนแค่ลมพัดเบา ๆ ก็จะล้มได้
ข้อดีเพียงอย่างเดียวก็คือ พวกเขาทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นทั่วตัวจริง ๆ
จ้าวเผิงเฟยไม่ได้พูดอะไรให้มากความ แต่เริ่มสอนยุทธการต่อสู้ทหารทันที
เขาต่อยเร็ว ๆ หนึ่งรอบให้ดูก่อน จากนั้นจึงค่อย ๆ อธิบายทีละท่า
“เริ่มด้วยท่าเตรียม: เมื่อได้ยินคำสั่ง เตรียมยุทธการต่อสู้ทหาร ให้ก้าวเท้าขวาออกไปด้านขวาหนึ่งก้าว ห่างกว่าความกว้างหัวไหล่ ตั้งท่าต่อสู้แบบหม่าปู้ มือซ้ายกำหมัด หันตาหมัดเข้าด้านใน หมัดซ้ายต่ำกว่าเล็กน้อย...”
จ้าวเผิงเฟยร้อง “ฮ่า” แล้วต่อยท่าพุ่งหมัดก้าวธนู
พวกทหารใหม่ก็ทำตามเลียนแบบอยู่ข้างหลัง
จากนั้นก็เป็นท่าแทงคอกระดอนเท้า และท่าตีขวางแบบหม่าปู้...
ถึงแม้ว่ายุทธการต่อสู้ทหารชุดนี้ เมื่อเทียบกับ 18 ท่ามังกรดำ ที่หัวหน้าเคยทำให้ดูก่อนหน้านี้ จะดูดุดันและมีกลิ่นไอสังหารน้อยกว่า