เขตรบภาคตะวันตกเฉียงเหนือ หน่วยแพทย์กองร้อยแห่งหนึ่ง
ฟางฉิน หลี่เจียเซิ่ง และทหารจากหน่วยรบพิเศษแห่งหนึ่งในเขตรบภาคตะวันออกเฉียงใต้นามว่าหงเหวย กำลังนอนแผ่หลังอยู่บนเตียงผู้ป่วย พร้อมหยดสายน้ำเกลือ
สารอาหารหยดลงมาทีละหยด ไหลผ่านท่อพลาสติกใสเข้าสู่เส้นเลือดดำที่แขน
ทั้งสามจ้องมองหยดน้ำที่ตกลงมาโดยไม่กะพริบตาแม้แต่ครั้งเดียว เหมือนคนต้นไม้ไปเลย
พวกเขาคือหน่อเบญจ์ไม่กี่คนที่เหลือรอดจากการคัดเลือกรุ่นนี้ของฟาร์ม
นี่ควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีและภาคภูมิใจอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้ทั้งสามคนกลับยิ้มออกไม่ได้เลย
ในมุมมองของฝางฉิน หลี่เจียเซิ่ง และทหารคนนั้นที่ชื่อหงเหวย พวกเขาปฏิบัติภารกิจล้มเหลว และถูกซุ่มโจมตีระหว่างทางถอนกำลัง
เก้าคน เสียไปหก ข้อมูลของฟาร์มก็ถูกรั่วไหล นี่ไม่ต่างอะไรจากความล้มเหลวครั้งใหญ่
แม้ตอนนี้พวกเขาจะพ้นอันตรายไปแล้ว แต่ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นก็ยังคงตามหลอกหลอนอยู่ในหัวราวกับฝันร้าย
ประตูห้องผู้ป่วยถูกเปิดออก งูพิษเดินเข้ามาตามลำพัง ทันทีที่เขามาถึง สายตาทั้งสามคู่ก็เลื่อนไปที่ใบหน้าของเขา
งูพิษเย็นชาดังเคย "เรื่องนี้จบลงแล้ว จะมีคนไปดูแลงานต่อ พวกนายรักษาตัวให้สบายใจ พอหายดีก็จะส่งพวกนายกลับหน่วยเดิม"
"จากนี้เป็นต้นไป พวกนายคือหนึ่งในฟาร์ม ต่อจากนี้ไม่ว่าที่ไหนหรือโอกาสไหน ห้ามพูดถึงทุกอย่างที่นี่เด็ดขาด"
"พวกนายติดต่อฟาร์มไม่ได้ ระหว่างกันเองก็ห้ามติดต่อกันโดยไม่จำเป็น ถ้ามีเหตุพิเศษจะมีคนติดต่อเข้ามาเอง"
พูดจบ งูพิษก็เตรียมจะหันหลังเดินออกไป หลี่เจียเซิ่งที่เงียบงันมาสองวันเต็มในที่สุดก็เอ่ยขึ้น
"แกะขาว ผู้ช่วยสอนล่ะ"
"เขายุ่งอยู่"
"เขาไปแก้แค้นให้พวกเราเหรอ"
"นี่ไม่ใช่เรื่องที่พวกนายควรถาม"
งูพิษไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ด้วยท่าทีแบบนี้เอง กลับยิ่งทำให้หลี่เจียเซิ่งเชื่อมั่นหนักขึ้นว่าฉินเฟิงต้องไปแก้แค้นให้พวกเขาแน่