"คิดว่านี่ห้องน้ำสาธารณะหรือไง!"
"จะมาก็มา จะได้ก็ได้!"
"ฝ่ายเหลยเป้ากดขี่เราเกินไปแล้ว เกินความทนได้อีก!"
ที่สนามฝึกประจำ ภายในห้องบัญชาการ ลวี่ฉงโกรธจนผลักโต๊ะล้มคว่ำไปเลย
แม้แต่คนดินยังมีไฟในอกสามส่วน ยิ่งเขายังเป็นผู้บังคับการกองพลผสมอีกต่างหาก!
"ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยังจะท้าทายเส้นตายของพวกเราอีก เหลยไข่เหวินน่ะคิดว่ากองพลของพวกเราเป็นลูกพลับนิ่มงั้นเหรอ!"
"ถ้าไม่แก้แค้นนี้ให้ได้ ฉันเป็นทหารมาตั้งหลายปี เป็นผู้บังคับการกองพลน้อยมาตั้งหลายปี ก็ถือว่าเป็นเสียเปล่าแม่งเลย!"
"ท่านผู้บังคับการ จากสถานการณ์ตอนนี้ อีกฝ่ายยังไม่ได้ฝ่าแนวป้องกันรอบนอกของพวกเรา ส่วนใหญ่ก็แค่ก่อกวนและยั่วยุ!"
"ยังไม่พออีกเหรอ?"
ลวี่ฉงลั่นไฟเต็มที่ "ไม่ใช่ว่าจะต้องปล่อยให้ฉากนั้นอีกครั้งเกิดขึ้นซ้ำหรอกนะ ถึงวันนั้น พวกเราก็ไม่ต้องไปเข้าการทดสอบประเมินอะไรแล้ว แค่ปลดกองทิ้งตรงนั้นแหละจะง่ายกว่า!"
ซุนเฉวียน กัวไห่เทา กับคนอื่น ๆ ยืนมองอยู่ข้าง ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก ใคร ๆ ในใจก็อัดอั้นคับคลั่ง
แต่ทุกคนรู้ดีว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะตอบโต้ตามตาต่อตา
เพราะการฝึกต่อเนื่องให้หนักแน่นขึ้น และทุ่มเทเพื่อผ่านการประเมิน ต่างหากที่สำคัญที่สุด
ไม่อย่างนั้น กองรบเด็ดเดี่ยวหลายกองภายใต้กองพลน้อยผสมจะถูกแยกออกไป และเมื่อถึงตอนนั้น กำลังรบของทั้งกองพลก็จะลดฮวบลงอย่างมหาศาล
ลวี่ฉงหายใจลึก ๆ หลายครั้ง กดไฟโทสะไว้ข้างใน "สั่งฉันไป! ผู้บังคับทุกชั้นต้องทำภารกิจฝึกให้สำเร็จด้วยมาตรฐานสูงสุด!"