"สวัสดีครับ หัวหน้าหมวดหนึ่ง"
ฉินเฟิงตะโกนทักหัวหน้าหมวดหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า
ในห้องน้ำ การทำความเคารพมันดูไม่เหมาะสมจริง ๆ
แค่ตะโกนทักพอเป็นพิธีก็พอ
หัวหน้าหมวดหนึ่งชื่อหยางไคเฟิง เป็นนายสิบชั้นสี่ หรือเรียกอีกอย่างว่านายสิบเอกอาวุโส
เขายังเป็นหัวหน้าหมวดหนึ่งของหน่วยฝึกทหารใหม่ด้วย
หน่วยฝึกทหารใหม่ก็เป็นแค่ที่พักชั่วคราว ตำแหน่งผู้หมวดเลยถูกหัวหน้าหมวดทำหน้าที่แทน
สีหน้าหยางไคเฟิงดูไม่สู้ดีนัก เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาเข้าห้องน้ำ ดูเหมือนมาหาเรื่องมากกว่า
เขาถือสายรัดอาวุธไว้ในมือ ตบลงบนต้นขาตัวเองดังแปะ ๆ ดูเหมือนพวกอันธพาลเลย
"นายชื่ออะไร?"
"รายงานครับ ฉินเฟิง"
"โอ้~?"
หยางไคเฟิงหัวเราะเย็น มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นก็โมโหเต็มหน้า
"ก็ไอ้หมอนี่แหละ ตอนกลางวันไปตักข้าวเอาหมูไปหมด จนพวกเราต้องแทะคอไก่ หัวไก่?"
ฉินเฟิงรู้สึกแย่ในใจทันที เจอพวกหาเรื่องเข้าแล้ว
รู้งี้ก่อนหน้านี้บอกว่าตัวเองชื่อหลี่เจียเซิ่งก็ดีหรอก
"รายงานผู้บังคับหมวดครับ ผมทำเอง!"
มองท่าทางไม่เกรงกลัวของฉินเฟิง หยางไคเฟิงก็ยิ่งโมโหหนัก
เขาใช้นิ้วจิ้มไหล่ฉินเฟิง แล้วด่าไม่ไว้หน้า
"ไอ้หมอนี่ใจกล้าดีนี่? ไม่ใช่แค่กล้าทำ แต่ยังกล้ายอมรับอีก?"
"ใครสอนนายให้เป็นทหารใหม่แบบนี้? ใครให้นายเป็นเวรตักข้าวแบบนี้ นายรู้กฎระเบียบในกองทัพมั้ย?"
ฉินเฟิงยืนตัวตรง แต่ไม่ได้ตอบกลับ
ก่อนอื่น วินัยทหารบอกเขาว่า ห้ามเถียงหัวหน้าหมวดรุ่นเก๋า