"นี่แปลว่า นายอยากให้พวกเขากินน้อยลง กินไม่ค่อยดี เหนื่อยจนไม่มีเวลาไปคิดเรื่องฟุ้งซ่านใช่ไหม?"
วิธีนี้ก็ถือว่าดีวิธีหนึ่ง แต่เว่ยซานเหอรู้สึกว่ามันรักษาแค่อาการ ไม่ถึงโรค
ถ้ามันง่ายขนาดนั้นจริง การทดลองนำร่องที่กองทัพภาค H ก็คงไม่ล้มเหลวมาก่อน
และฝั่งหลวี่ฉงก็คงไม่ต้านทานกันขนาดนั้น
แต่ฉินเฟิงกลับส่ายหัว "แบบนี้รักษาแค่อาการ ไม่ถึงโรค ใช้ไม่ได้ผลหรอก"
ดวงตาเว่ยซานเหอเป็นประกายวาบ ไม่คิดว่าฉินเฟิงจะคิดถึงประเด็นนี้ด้วย ดูเหมือนการย้ายคนนี้เข้ามาที่ฝ่ายฝึกกองทัพ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริง ๆ
ตอนนี้หน้าที่ของฉินเฟิงก็คือวางแผนการฝึกต่าง ๆ ช่วยหน่วยข้างล่างให้ดำเนินการฝึก การซ้อมรบ การฝึกประลอง และการแข่งขันได้ดียิ่งขึ้น
ดังนั้นการช่วยให้กองพลผสม 33 ผลักดันแผนฝึกรบจริงไปได้อย่างราบรื่น ก็คือหน้าที่ของเขาเอง
ฉินเฟิงพูดว่า "ของแข็งยิ่งเปราะ ต้นใหญ่ยิ่งถูกลม ป้ายกองกำลังเอกนี่มันดังเกินไปหน่อย ดังนั้นต้องลงยาแรงสักโดส"
เว่ยซานเหอถามด้วยความสงสัย "ยาแรงแบบไหน?"
ฉินเฟิงตอบ "ผมวางแผนไว้ว่า..."
เมื่อฟังฉินเฟิงเล่าจบ เว่ยซานเหอแทบตาค้าง "นี่มันบ้าอะไรของนายเนี่ย!"
"ท่านผู้นำ ยามพิเศษก็ต้องใช้วิธีพิเศษ ผมก็แค่อยากให้งานเดินหน้าไปได้อย่างราบรื่นเท่านั้น"
เว่ยซานเหอพูดไม่ออกสักคำ ตอนนี้งานสำคัญของกองทัพก็คือโครงการนำร่องของกองพลผสม 33
ถ้าไม่สำเร็จ เขาจะไปเก้ออธิบายกับรองผู้บัญชาการไม่ได้เลย