"ขอรายงาน"
"เชิญเข้ามา"
ที่สำนักงานในส่วนบัญชาการกองทัพ เว่ยซานเหอกำลังทำงานอยู่
พอเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือน ก็ต้องอึ้งทันที
ตรงหน้ายืนเด็กผู้ชายสกปรกโสโครก ผมยุ่งเฟื้อง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง
"นาย...เป็นใคร?"
"ผู้บัญชาการกองทัพ ผมฉินเฟิงครับ"
ฉินเฟิงถอดวิกผมออก โยนลงบนเก้าอี้ แล้วเช็ดหน้าด้วยมือสองสามครั้ง จึงเผยใบหน้าจริงออกมา
เว่ยซานเหอยิ้มแล้วลุกขึ้นยืน "โธ่ ฉินเฟิง แกเองนี่เอง ฉันแทบไม่รู้จักแล้ว!"
เขามองสำรวจท่าทางเละเทะของฉินเฟิงอย่างพิเศษ แล้วก็งงเป็นไก่ตาย "แกทำไมถึงเป็นแบบนี้ เหมือนคนเพิ่งลงไปทำนาเสร็จแล้วเดินขอทานมาตลอดทางเลย"
ฉินเฟิงเล่าให้เขาฟังถึงภารกิจลาดตระเวนแฝงตัวรอบ ๆ กองพลน้อยผสมในช่วงสองวันที่ผ่านมา
ตัวเขาเล่นเป็นคนส่งอาหาร แล้วก็เล่นเป็นคนรับซื้อของเก่า ต่อมาก็ปลอมตัวเป็นชาวบ้านท้องถิ่นแถวที่ยานรบเสริมกองทัพตั้งอยู่
ตัวละครสุดท้ายที่เล่นคือชาวนาที่ลงแขกทำไร่ แถมรับจ๊อบเก็บปลอกกระสุนแถวๆ ที่ตั้งหน่วยด้วย
เพราะต้องการให้ใกล้เคียงความจริง เลยต้องลงมือทำงานดินจริง ๆ หน่อย ท่าทางเลยดูเละเทะไปนิด
เว่ยซานเหอโดนมันกวนจนเอ่อคำ "ลาดตระเวนแฝงตัวงั้นเหรอ? วันที่แกโทรมา ฉันนึกว่าแกจะไปคุยกับลวี่ฉงเรื่องการสื่อสาร แถมแกยังข้ามเขาไปเลยงั้นสิ"
"ใช่ครับ"
"งั้นแกสืบอะไรออกมาบ้าง?"
ฉินเฟิงหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกจากกระเป๋าผ้าใบแล้วส่งให้เขา
เว่ยซานเหอรับมาเปิดดู ข้างในเต็มไปด้วยลายมือที่เขียนด้วยปากกาลูกลื่น
เห็นได้ชัดว่ารายงานฉบับนี้ ฉินเฟิงเขียนขึ้นระหว่างทำภารกิจลาดตระเวนแฝงตัว